Για όσους νομίζουν οτι τα μεγάλα οχήματα είναι ασφαλή.Εχω και εγώ ένα παρόμοιο μοντελλο 4χ2 .Δυστυχώς όταν το αγόρασα δεν ειχε γίνει το επίσημο Test.
Δείτε για το δικό σας αυτοκίνητο στην επισημη σελίδα της Euroncap
Σάββατο 21 Αυγούστου 2010
Εργο του Ανάβαλου για την Ερμιονίδα σε μεγάλη καθυστέρηση.
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ
ΝΟΜΟΣ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ Ναύπλιο 18-8-2010
ΓΡΑΦΕΙΟ ΝΟΜΑΡΧΗ
Ταχ. Δ/νση :Διοικητήριο
Τ.Κ. :21100 ΠΡΟΣ: ΜΜΕ Ν. Αργολίδος
Πόλη :Ναύπλιο
Πληροφορίες :
Τηλ. :2752-0-27337
FAX :2752-0-22784
e-mail :nom3@argolida.gr
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ
ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΑΝΑΒΑΛΟΥ.
5 ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΑΠΑΙΤΗΘΟΥΝ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΛΕΤΕΣ ΠΡΟΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑ ΚΑΙ ΕΠΙΔΑΥΡΟ – ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ, ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΡΥΘΜΟ!
ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΕΙ.
- Στις 18-8-2009, έγινε η έγκριση των συμβατικών τευχών της προκήρυξης ανοικτής διαδικασίας για την υλοποίηση των μελετών του έργου μεταφοράς και διανομής νερού άρδευσης από δίκτυα Αναβάλου στους Δήμους περιοχής Ερμιόνης, Ασκληπιείου και Επιδαύρου.
- Στις 27-8-2009, αμέσως μετά από μία εβδομάδα, με συντονισμένες ενέργειες της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αργολίδας και του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, προκηρύχθηκε διεθνής διαγωνισμός με ανοικτή διαδικασία για την ανάθεση των μελετών του ανωτέρω έργου προεκτιμώμενης αμοιβής για την περιοχή της Ερμιόνης 1.530.023,29 €, με Φ.Π.Α. και για τους Δήμους Ασκληπιείου και Επιδαύρου προεκτιμώμενης αμοιβής 1.338.382,56 €, με Φ.Π.Α.
Η προθεσμία υποβολής των προσφορών ήταν η 20-10-2009, όπου θα ανοίγονταν οι προσφορές σε δημόσια συνεδρίαση της επιτροπής διαγωνισμού.
- Στις 22-12-2009, η νέα Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κα Κατερίνα Μπατζελή, σε συνάντηση που είχε με τους 4 δημάρχους των αντίστοιχων περιοχών, παρουσία και του συμπολίτου μας υφυπουργού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής κ. Γιάννη Μανιάτη, μεταξύ των άλλων δήλωσε και τα εξής : «Στις 20 Οκτωβρίου δεν ανοίχθηκαν οι προσφορές για τις μελέτες, διότι δεν είχαν συγκροτηθεί οι επιτροπές διαγωνισμού, λόγω των εκλογών στις 4 Οκτωβρίου και ότι τον Ιανουάριο του 2010 αφού συγκροτηθούν οι επιτροπές διαγωνισμού θα ανοιχθούν οι προσφορές για την ανάδειξη μελετητού του έργου. Επίσης ο χρόνος παράδοσης των μελετών θα είναι 20 μήνες για τους Δήμους Ασκληπιείου και Επιδαύρου και 23 μήνες για τους Δήμους Κρανιδίου και Ερμιόνης και ότι μόλις ολοκληρωθούν οι μελέτες και ωριμάσει το έργο θα διασφαλισθούν και τα ανάλογα κονδύλια, διότι είναι δέσμευση του Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου, το έργο να ολοκληρωθεί».
Τελικά οι επιτροπές διενέργειας του δημοσίου διαγωνισμού για την ανάθεση εκπόνησης των μελετών συγκροτήθηκαν στις 9 Μαρτίου του 2010, με καθυστέρηση τριών μηνών, και ότι το έργο των επιτροπών θα ολοκληρωθεί σε (15) δεκαπέντε συνεδριάσεις, σύμφωνα με την απόφαση της Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων!!
Μετά 3 μήνες περίπου, στις 14-7-2010, έχουμε το πρώτο πρακτικό της επιτροπής διενέργειας του Διαγωνισμού, όπου αποφασίζεται η αντικατάσταση μελών της σύμπραξης δύο γραφείων μελετών με άλλους μελετητές αναλόγων κατηγοριών μελετητικών πτυχίων!
Σημειωτέον ότι συνολικά, δώδεκα εταιρείες μελετών έχουν υποβάλει σχετικούς φακέλους.
Εάν συνεχισθούν οι εργασίες της επιτροπής διαγωνισμού με αυτούς τους απαράδεκτους ρυθμούς (1 συνεδρίαση κάθε 3 μήνες), θα χρειασθούν 45 μήνες (τρία χρόνια και εννέα μήνες), για να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες για την ανάδειξη των αναδόχων μελετητικών γραφείων και άλλους 20 μήνες για την εκπόνηση των μελετών!!
Η διαδικασία αυτή είναι απαράδεκτη, διότι θα απαιτηθούν μόνο για την ολοκλήρωση των μελετών τουλάχιστον 5 χρόνια, αν δεν προκύψουν νομικές και δικαστικές εμπλοκές και το ΕΣΠΑ 2007-2013 θα έχει λήξει!!
Το Υπουργείο θα πρέπει άμεσα να επιβάλλει την επιτάχυνση των διαδικασιών των επιτροπών διαγωνισμού και την ανάδειξη των αναδόχων μελετητικών γραφείων.
Ο αριθμός των δεκαπέντε (15) συνεδριάσεων (που έχουν ορισθεί) των επιτροπών διαγωνισμού, είναι υπερβολικός και θα πρέπει να καθορισθεί ένα πολύ αυστηρό χρονοδιάγραμμα και να τηρηθεί απαρέγκλιτα.
Τα χρήματα που έχουν δεσμευτεί για την μελέτη και κατασκευή του έργου από τις 15-5-09, είναι :
α) Προς την Ερμιονίδα είναι 12.000.000,00 € (μελέτη & κατασκευή) και
β) Προς την Επίδαυρο και Ασκληπιείο 9.000.000,00 € (μελέτη & κατασκευή)
Τα χρήματα αυτά πρέπει τάχιστα να αξιοποιηθούν για την ολοκλήρωση του έργου, διότι οι καιροί είναι δύσκολοι και οι οικονομικές συγκυρίες απρόβλεπτες.
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αργολίδος δια της Δνσης Τεχνικών Υπηρεσιών, που ορίστηκε προϊσταμένη αρχή και Διευθύνουσα Υπηρεσία, για την υλοποίηση του έργου «Βελτιώσεις των υφισταμένων δικτύων του Αναβάλου», ανταποκρίθηκε άμεσα και προχώρησε τάχιστα στον διαγωνισμό ανάδειξης αναδόχου και ήδη οι εργασίες έχουν αρχίσει μετά την υπογραφή της σύμβασης.
Το άλλο τμήμα του έργου « Μεταφορά και διανομή νερού άρδευσης από δίκτυα Αναβάλου σε Κουτσοπόδι, Μυκήνες, Μοναστηράκι, Φίχτια-Χώνικα, Αεροδρόμιο, Ελληνικό, Δήμο Μιδέας», προϋπολογισμού δαπάνης 17.794.117,64 συμπεριλαμβανομένου και ΦΠΑ, ευελπιστούμε ότι μετά την ανάδειξη αναδόχου με έκπτωση 55% (26-6-10) και την εξέταση των ενστάσεων που υπεβλήθηκαν από τους αποκλεισθέντες, θα ολοκληρωθεί σύντομα η διαδικασία και θα ξεκινήσει η κατασκευή του έργου.
Tο αρμόδιο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης θα πρέπει να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις του και τις προεκλογικές εξαγγελίες του Πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου, για ένα έργο δρομολογημένο από πριν και με διασφαλισμένη χρηματοδότηση μέσα στα εύλογα χρονικά περιθώρια.
Το έργο έχει κριθεί αναγκαίο ως αρδευτικό και συγχρόνως περιβαλλοντικό για την προστασία του υδροφόρου ορίζοντα σε συνδυασμό με την εφαρμογή του τεχνητού εμπλουτισμού.
Η μελέτη ήδη έχει ολοκληρωθεί και υποβληθεί στο αρμόδιο Υπουργείο για την έκδοση σχετικών αποφάσεων.
Καμία καθυστέρηση σε κανένα επίπεδο δεν θα είναι πλέον δικαιολογημένη.
Ημερολόγιο συνόρων Ενας περιττός λαός στην Ευρώπη
Πηγή
ΚΑΖΜΕΝΤ ΚΑΠΛΑΝΙ απο τα Νέα
Υπάρχει ένας λαός που περισσεύει, και πάλι, αυτές τις ημέρες στην Ευρώπη: οι Ρομά. Αυτούς που περιφρονητικά αποκαλούμε «γύφτους». Ο Σαρκοζί τους απελαύνει κακήν κακώς από τη Γαλλία. Κατεδαφίζει τους καταυλισμούς και τους στέλνει πίσω στις χώρες τους, στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, όπου είναι, έτσι κι αλλιώς, ανεπιθύμητοι. Οπως λέει και το τραγούδι:
«Δεν έχω τόπο, δεν έχω ελπίδα/ δεν θα με χάσει καμιά πατρίδα»...
Οι Ρομά είναι ένας λαός που κουβαλά στην πλάτη του όλα τα συστατικά της λαϊκής φαντασίωσης του φόβου: φτώχεια, έλλειψη μόνιμης στέγης, χωρίς πατρίδα, μυστηριώδης καταγωγή, εγκληματικότητα. Κουβαλά, επίσης, τα ρομαντικά μας στερεότυπα- αυτό που θα θέλαμε να ήμασταν, εμείς οι μηγύφτοι, στην εξωτική μας εκδοχή: ο γύφτος ως «παιδί του ανέμου», ως ελεύθερος κι ωραίος, ως αναρχικός που χορεύει στο φως του φεγγαριού, που κοιμάται κάτω από τα άστρα του ουρανού και ζει για τη στιγμή χωρίς να νοιάζεται για το αύριο. Προπαντός, οι Ρομά κουβαλούν την πιο βαριά ευρωπαϊκή κληρονομιά του εικοστού αιώνα, εκείνη του ναζιστικού Ολοκαυτώματος. Περισσότεροι από 500.000 Τσιγγάνοι δολοφονήθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αλλά αυτή είναι μια ιστορία την οποία σπάνια θυμόμαστε. Οι Ρομά δεν έχουν θέση στις βαρυσήμαντες επετείους. Στις δίκες των ναζί δεν νοιάστηκε κανείς να καλέσει ως μάρτυρα ούτε έναν Τσιγγάνο. Ευτυχώς που υπάρχουν τα ιστορικά ντοκουμέντα για να μας θυμίσουν ότι οι ναζί έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή στο λεγόμενο «νομαδικό πρόβλημα των Τσιγγάνων». Στο Αουσβιτς υπήρχε ειδικό τμήμα γι΄ αυτούς: το Ζigeunerlager. ●●●
Οι Τσιγγάνοι δεν πέθαναν μόνο στο Αουσβιτς. Δολοφονήθηκαν κατά χιλιάδες και στο Νταχάου, στο Μαουτχάουζεν, στο Λάχενμπακ, στο Μάζντανεκ. Το σήμα κατατεθέν των Τσιγγάνων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν ένα αναποδογυρισμένο τρίγωνο με το γράμμα Ζ στο κέντρο. Οι ναζί, στην επίμονη αναζήτησή τους για τη φυλετική τελειότητα, εντόπισαν στα γονίδια των Τσιγγάνων το wandertrieb: το ένστικτο του νομαδισμού. Ο Τσιγγάνος, σύμφωνα με τη ναζιστική θεωρία, γεννιέται με τη ροπή για κλοπή, απάτη, έγκλημα και περιπλάνηση. Δεν μπορείς να τον διορθώσεις και να τον εντάξεις. Η καλύτερη λύση είναι η εξαφάνισή του. Ηταν εκείνη την εποχή που ένας παπάς, ο Μartin Νiemoeller, συμπύκνωσε την τραγική εμπειρία σε αυτούς τους στοίχους: «στην αρχή απέλασαν τους Τσιγγάνους και εσύ δεν μίλησες/ μετά απέλασαν τους Εβραίους, τους συνδικαλιστές, εσύ πάλι δεν μίλησες/ στο τέλος ήρθαν να πάρουν εσένα. Δεν είχε μείνει όμως κανείς να διαμαρτυρηθεί»...
Αυτές τις ημέρες στη Γαλλία η κυβέρνηση του Σαρκοζί αποφάσισε να απελάσει μαζικά τους Ρομά. Δεν τους θεωρεί ευρωπαίους πολίτες. Στην πραγματικότητα δεν τους θεωρεί ούτε ευρωπαίους ούτε πολίτες. Τους θεωρεί απλά παρείσακτους και υποψήφιους εγκληματίες. Ο Σαρκοζί προσφέρει στους ζαλισμένους πολίτες, από την οικονομική κρίση και την ανεξέλεγκτη παγκοσμιοποίηση, εύκολους αποδιοπομπαίους τράγους. Ελπίζει με αυτόν τον τρόπο να σταματήσει την κατρακύλα που έχει πάρει η δημοτικότητά του. Η μέθοδος είναι δοκιμασμένη: προσφέρεις στον λαό αποδιοπομπαίους τράγους και εισπράττεις καλύτερα αποτελέσματα στις δημοσκοπήσεις. Ειδικά σε μια εποχή κατά την οποία οι πολιτικοί αδυνατούν να προσφέρουν οτιδήποτε άλλο στους πολίτες...
Σε κάθε περίπτωση, η «γαλλική υπόθεση» των Ρομά φέρνει ξανά στο προσκήνιο την ευρωπαϊκή διάσταση του θέματος. Την ευρωπαϊκή διάσταση αυτών των πολιτών της Ευρώπης που δεν θεωρούνται ακόμα πολίτες της. Δεν θεωρούνται καν πολίτες των χωρών καταγωγής τους. «Αυτήν την εποχή βρισκόμαστε σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης», ακούς να σου λένε δεξιά και αριστερά. Ετσι είναι. Αλλά οι συνθήκες έκτακτης ανάγκης δεν έχουν να κάνουν μόνο με την ασφάλεια. Υπάρχει έκτακτη ανάγκη προστασίας στην Ευρώπη των δικαιωμάτων των ανθρώπων και των μειονοτήτων. Υπάρχει έκτατη ανάγκη να ξανασκεφτεί η Ευρώπη τι σημαίνει ένταξη ανέστιων και σχέσεις ανάμεσα στα ευρωπαϊκά κράτη, μέλη πια της ίδιας ευρωπαϊκής οικογένειας. Εάν αυτό δεν συμβεί, εάν οι ευρωπαίοι ηγέτες επιλέξουν τη σιωπή, τότε είναι ορατός ο κίνδυνος να δούμε πολύ γρήγορα να φυτρώνουν παντού στην Ευρώπη «επιτροπές εθνοφυλάκων», εγγυητές της εθνικής και φυλετικής καθαρότητας, αδυσώπητες εθνοτικές συγκρούσεις, πογκρόμ, γκέτο, αδιαπέραστα σύνορα. Οχι πια ανάμεσα σε κράτη, αλλά ανάμεσα σε γειτονιές της ίδιας πόλης.
Στην περίπτωση των Ρομά πρέπει κανείς να δει όλες τις όψεις της πραγματικότητας. Να ακούσουμε, προπαντός, τους εκπροσώπους των ίδιων των Ρομά που εδώ και χρόνια καταγγέλλουν τον συστηματικό διωγμό τους από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Η Ρουμανία, ιδιαίτερα, κατηγορείται ότι έχει θέσει σε εφαρμογή μια πολιτική συστηματικής απέλασης των Ρομά. Ειδικά από το 2007, αφ΄ ότου έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ήταν τότε ακριβώς που ο ιταλός υπουργός Εσωτερικών, Τζουλιάνο Αμάτο, είχε μιλήσει για αναγκαστική έξοδο των Ρομά από τη Ρουμανία. Τα λόγια του είχαν εισπράξει την απόλυτη αδιαφορία). Οπως καταγγέλλουν οι εκπρόσωποί τους, οι Ρομά στη Ρουμανία διώχνονται από τις δουλειές, από τα σπίτια, από τα σχολεία. Σε αυτές τις συνθήκες, προτιμούν τις χωματερές της Ιταλίας και της Γαλλίας παρά τις πόλεις της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας ή της Σλοβακίας. Δεν είναι τα φώτα των δυτικών πόλεων που έλκουν τους Ρομά. Δεν είναι η έμφυτη τάση τους για νομαδισμό. Δεν είναι καν η φτώχεια η κύρια αιτία που τους διώχνει από τις πατρίδες τους. Είναι, πάνω απ΄ όλα, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός. Τώρα αντιμετωπίζουν ξενοφοβία και ρατσισμό και αλλού. Κανείς δεν τους θέλει. Οι Ρομά αποτελούν, και πάλι, έναν περιττό λαό στην Ευρώπη. Οι ναζί μιλούσαν για «περιττές υπάρξεις». Παρατραβηγμένος μάλλον ο συλλογισμός, αλλά κάπως αναπόφευκτος. Και σφόδρα θλιβερός...
Οι Βρυξέλλες «υπενθύμισαν» τις προάλλες στο Παρίσι ότι οι Ρομά είναι ευρωπαίοι πολίτες. Πρέπει να υπενθυμίσουν, όμως, επειγόντως στο Βουκουρέστι και τη Σόφια ότι επιβάλλεται να σταματήσουν οι διωγμοί και οι διακρίσεις εις βάρος των στους Ρομά πολιτών τους. Αλλιώς, μετά το «φωτεινό» παράδειγμα της Γαλλίας, οι διωγμοί των Ρομά κινδυνεύουν να εξαπλωθούν σαν επιδημία στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Ο ζαλισμένος λαός διψά αυτήν την εποχή για αποδιοπομπαίους τράγους. Και όταν οι αρχές του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απαξιώνονται, τα πογκρόμ παραμονεύουν...
ΚΑΖΜΕΝΤ ΚΑΠΛΑΝΙ απο τα Νέα
Υπάρχει ένας λαός που περισσεύει, και πάλι, αυτές τις ημέρες στην Ευρώπη: οι Ρομά. Αυτούς που περιφρονητικά αποκαλούμε «γύφτους». Ο Σαρκοζί τους απελαύνει κακήν κακώς από τη Γαλλία. Κατεδαφίζει τους καταυλισμούς και τους στέλνει πίσω στις χώρες τους, στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, όπου είναι, έτσι κι αλλιώς, ανεπιθύμητοι. Οπως λέει και το τραγούδι:
«Δεν έχω τόπο, δεν έχω ελπίδα/ δεν θα με χάσει καμιά πατρίδα»...
Οι Ρομά είναι ένας λαός που κουβαλά στην πλάτη του όλα τα συστατικά της λαϊκής φαντασίωσης του φόβου: φτώχεια, έλλειψη μόνιμης στέγης, χωρίς πατρίδα, μυστηριώδης καταγωγή, εγκληματικότητα. Κουβαλά, επίσης, τα ρομαντικά μας στερεότυπα- αυτό που θα θέλαμε να ήμασταν, εμείς οι μηγύφτοι, στην εξωτική μας εκδοχή: ο γύφτος ως «παιδί του ανέμου», ως ελεύθερος κι ωραίος, ως αναρχικός που χορεύει στο φως του φεγγαριού, που κοιμάται κάτω από τα άστρα του ουρανού και ζει για τη στιγμή χωρίς να νοιάζεται για το αύριο. Προπαντός, οι Ρομά κουβαλούν την πιο βαριά ευρωπαϊκή κληρονομιά του εικοστού αιώνα, εκείνη του ναζιστικού Ολοκαυτώματος. Περισσότεροι από 500.000 Τσιγγάνοι δολοφονήθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αλλά αυτή είναι μια ιστορία την οποία σπάνια θυμόμαστε. Οι Ρομά δεν έχουν θέση στις βαρυσήμαντες επετείους. Στις δίκες των ναζί δεν νοιάστηκε κανείς να καλέσει ως μάρτυρα ούτε έναν Τσιγγάνο. Ευτυχώς που υπάρχουν τα ιστορικά ντοκουμέντα για να μας θυμίσουν ότι οι ναζί έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή στο λεγόμενο «νομαδικό πρόβλημα των Τσιγγάνων». Στο Αουσβιτς υπήρχε ειδικό τμήμα γι΄ αυτούς: το Ζigeunerlager. ●●●
Οι Τσιγγάνοι δεν πέθαναν μόνο στο Αουσβιτς. Δολοφονήθηκαν κατά χιλιάδες και στο Νταχάου, στο Μαουτχάουζεν, στο Λάχενμπακ, στο Μάζντανεκ. Το σήμα κατατεθέν των Τσιγγάνων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν ένα αναποδογυρισμένο τρίγωνο με το γράμμα Ζ στο κέντρο. Οι ναζί, στην επίμονη αναζήτησή τους για τη φυλετική τελειότητα, εντόπισαν στα γονίδια των Τσιγγάνων το wandertrieb: το ένστικτο του νομαδισμού. Ο Τσιγγάνος, σύμφωνα με τη ναζιστική θεωρία, γεννιέται με τη ροπή για κλοπή, απάτη, έγκλημα και περιπλάνηση. Δεν μπορείς να τον διορθώσεις και να τον εντάξεις. Η καλύτερη λύση είναι η εξαφάνισή του. Ηταν εκείνη την εποχή που ένας παπάς, ο Μartin Νiemoeller, συμπύκνωσε την τραγική εμπειρία σε αυτούς τους στοίχους: «στην αρχή απέλασαν τους Τσιγγάνους και εσύ δεν μίλησες/ μετά απέλασαν τους Εβραίους, τους συνδικαλιστές, εσύ πάλι δεν μίλησες/ στο τέλος ήρθαν να πάρουν εσένα. Δεν είχε μείνει όμως κανείς να διαμαρτυρηθεί»...
Αυτές τις ημέρες στη Γαλλία η κυβέρνηση του Σαρκοζί αποφάσισε να απελάσει μαζικά τους Ρομά. Δεν τους θεωρεί ευρωπαίους πολίτες. Στην πραγματικότητα δεν τους θεωρεί ούτε ευρωπαίους ούτε πολίτες. Τους θεωρεί απλά παρείσακτους και υποψήφιους εγκληματίες. Ο Σαρκοζί προσφέρει στους ζαλισμένους πολίτες, από την οικονομική κρίση και την ανεξέλεγκτη παγκοσμιοποίηση, εύκολους αποδιοπομπαίους τράγους. Ελπίζει με αυτόν τον τρόπο να σταματήσει την κατρακύλα που έχει πάρει η δημοτικότητά του. Η μέθοδος είναι δοκιμασμένη: προσφέρεις στον λαό αποδιοπομπαίους τράγους και εισπράττεις καλύτερα αποτελέσματα στις δημοσκοπήσεις. Ειδικά σε μια εποχή κατά την οποία οι πολιτικοί αδυνατούν να προσφέρουν οτιδήποτε άλλο στους πολίτες...
Σε κάθε περίπτωση, η «γαλλική υπόθεση» των Ρομά φέρνει ξανά στο προσκήνιο την ευρωπαϊκή διάσταση του θέματος. Την ευρωπαϊκή διάσταση αυτών των πολιτών της Ευρώπης που δεν θεωρούνται ακόμα πολίτες της. Δεν θεωρούνται καν πολίτες των χωρών καταγωγής τους. «Αυτήν την εποχή βρισκόμαστε σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης», ακούς να σου λένε δεξιά και αριστερά. Ετσι είναι. Αλλά οι συνθήκες έκτακτης ανάγκης δεν έχουν να κάνουν μόνο με την ασφάλεια. Υπάρχει έκτακτη ανάγκη προστασίας στην Ευρώπη των δικαιωμάτων των ανθρώπων και των μειονοτήτων. Υπάρχει έκτατη ανάγκη να ξανασκεφτεί η Ευρώπη τι σημαίνει ένταξη ανέστιων και σχέσεις ανάμεσα στα ευρωπαϊκά κράτη, μέλη πια της ίδιας ευρωπαϊκής οικογένειας. Εάν αυτό δεν συμβεί, εάν οι ευρωπαίοι ηγέτες επιλέξουν τη σιωπή, τότε είναι ορατός ο κίνδυνος να δούμε πολύ γρήγορα να φυτρώνουν παντού στην Ευρώπη «επιτροπές εθνοφυλάκων», εγγυητές της εθνικής και φυλετικής καθαρότητας, αδυσώπητες εθνοτικές συγκρούσεις, πογκρόμ, γκέτο, αδιαπέραστα σύνορα. Οχι πια ανάμεσα σε κράτη, αλλά ανάμεσα σε γειτονιές της ίδιας πόλης.
Στην περίπτωση των Ρομά πρέπει κανείς να δει όλες τις όψεις της πραγματικότητας. Να ακούσουμε, προπαντός, τους εκπροσώπους των ίδιων των Ρομά που εδώ και χρόνια καταγγέλλουν τον συστηματικό διωγμό τους από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Η Ρουμανία, ιδιαίτερα, κατηγορείται ότι έχει θέσει σε εφαρμογή μια πολιτική συστηματικής απέλασης των Ρομά. Ειδικά από το 2007, αφ΄ ότου έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ήταν τότε ακριβώς που ο ιταλός υπουργός Εσωτερικών, Τζουλιάνο Αμάτο, είχε μιλήσει για αναγκαστική έξοδο των Ρομά από τη Ρουμανία. Τα λόγια του είχαν εισπράξει την απόλυτη αδιαφορία). Οπως καταγγέλλουν οι εκπρόσωποί τους, οι Ρομά στη Ρουμανία διώχνονται από τις δουλειές, από τα σπίτια, από τα σχολεία. Σε αυτές τις συνθήκες, προτιμούν τις χωματερές της Ιταλίας και της Γαλλίας παρά τις πόλεις της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας ή της Σλοβακίας. Δεν είναι τα φώτα των δυτικών πόλεων που έλκουν τους Ρομά. Δεν είναι η έμφυτη τάση τους για νομαδισμό. Δεν είναι καν η φτώχεια η κύρια αιτία που τους διώχνει από τις πατρίδες τους. Είναι, πάνω απ΄ όλα, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός. Τώρα αντιμετωπίζουν ξενοφοβία και ρατσισμό και αλλού. Κανείς δεν τους θέλει. Οι Ρομά αποτελούν, και πάλι, έναν περιττό λαό στην Ευρώπη. Οι ναζί μιλούσαν για «περιττές υπάρξεις». Παρατραβηγμένος μάλλον ο συλλογισμός, αλλά κάπως αναπόφευκτος. Και σφόδρα θλιβερός...
Οι Βρυξέλλες «υπενθύμισαν» τις προάλλες στο Παρίσι ότι οι Ρομά είναι ευρωπαίοι πολίτες. Πρέπει να υπενθυμίσουν, όμως, επειγόντως στο Βουκουρέστι και τη Σόφια ότι επιβάλλεται να σταματήσουν οι διωγμοί και οι διακρίσεις εις βάρος των στους Ρομά πολιτών τους. Αλλιώς, μετά το «φωτεινό» παράδειγμα της Γαλλίας, οι διωγμοί των Ρομά κινδυνεύουν να εξαπλωθούν σαν επιδημία στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Ο ζαλισμένος λαός διψά αυτήν την εποχή για αποδιοπομπαίους τράγους. Και όταν οι αρχές του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απαξιώνονται, τα πογκρόμ παραμονεύουν...
Παρασκευή 20 Αυγούστου 2010
Οι εξελϊξεις για τις δημοτικές εκλογές
Μάλλον απογοητευτικές.Οι ίδιοι άνθρωποι που προσπάθησαν τα τελευταία 10-15 χρόνια να κυβερνήσουν την περιοχή με τα σωστά και τα λάθη τους στη δύση της βιολογικής τους αντοχής προσπαθούν να μείνουν στο προσκήνιο με νύχια και με δόντια.
Θεωρητικά θα έπρεπε να είχαν παραχωρήσει την θέση τους σε νέους υποψήφιους που έχουν επανδρώσει τα ψηφοδέλτια τους και μπορουν να προσφέρουν..
Αυτό πρέπει να κανουν αν αγαπούν πραγματικά τον τόπο
Η ευθύνη βέβαια για ότι μας συμβαίνει ανήκει σ ε όλους εμάς τους πολίτες .Δημοκρατία χωρίς ενεργή συμμετοχή δεν υπάρχει το λένε και οι γραφές....
Θ.Δ
.
Θεωρητικά θα έπρεπε να είχαν παραχωρήσει την θέση τους σε νέους υποψήφιους που έχουν επανδρώσει τα ψηφοδέλτια τους και μπορουν να προσφέρουν..
Αυτό πρέπει να κανουν αν αγαπούν πραγματικά τον τόπο
Η ευθύνη βέβαια για ότι μας συμβαίνει ανήκει σ ε όλους εμάς τους πολίτες .Δημοκρατία χωρίς ενεργή συμμετοχή δεν υπάρχει το λένε και οι γραφές....
Θ.Δ
.
Στελνουμε ηχηρό μήνυμα για την ΔΕΠΟΣ στο Πορτο χέλι.
Μπειτε και ψηφιστε Αυτο το ιστολογιο ξεκινα μια δικτυακη ψηφοφορια σχετικα με τον χωρο της πρωην ΔΕΠΟΣ
Οσοι και οσες θελετε βαλτε το δημοψηφισμα στα ιστολογια σας.
Ξεκινα με δικη μου πρωτοβουλια αλλα πιστευω πως μας αφορα ολους.
Οι μερες περνουν και ο πλειστηριασμος θα γινει συντομα.
Τα αποτελεσματα του δημοψηφισματος θα σταλουν στο ΥΠΕΚΑ και οπου αλλου χρειαζεται για να υπαρχει το ζητουμενο αποτελεσμα.
Και μην ξεχνατε τους τσιγγανους. Η απομακρυνση τους πρεπει να γινει με την μεταφορα τους σε χωρους με ανθρωπινες συνθηκες ζωης με την συναινεση τους και οχι με την βια.
Είμαστε αντίθετοι σε καθε σκέψη γιά πώληση σε ιδιώτες γιά οποιονδήποτε λόγο της έκτασης οπως και για χτίσιμο σπιτιών η κτιρίων.
Ζητάμε να γίνουν στην περιοχή δημοτικοί χώροι άθλησης ψυχαγωγίας και μόρφωσης θέατρο καθως και χώροι πρασίνου για την εξυπηρέτηση των αναγκών κατοικων και επισκεπτών της επαρχίας μας.
Οσοι και οσες θελετε βαλτε το δημοψηφισμα στα ιστολογια σας.
Ξεκινα με δικη μου πρωτοβουλια αλλα πιστευω πως μας αφορα ολους.
Οι μερες περνουν και ο πλειστηριασμος θα γινει συντομα.
Ο πλειστηριασμός έχει ορισθεί να πραγματοποιηθεί την 29η Σεπτεμβρίου 2010, ημέρα Τετάρτη, στο Ειρηνοδικείο Μάσσητος – Κρανιδίου
Και η υπογραφη σας ειναι ενας ακομα τροπος πιεσης για να περασει ο χωρος της πρωην ΔΕΠΟΣ στην ιδιοκτησια του Δημου Ερμιονιδας.Τα αποτελεσματα του δημοψηφισματος θα σταλουν στο ΥΠΕΚΑ και οπου αλλου χρειαζεται για να υπαρχει το ζητουμενο αποτελεσμα.
Και μην ξεχνατε τους τσιγγανους. Η απομακρυνση τους πρεπει να γινει με την μεταφορα τους σε χωρους με ανθρωπινες συνθηκες ζωης με την συναινεση τους και οχι με την βια.
http://www.gopetition.com/petition/38517.html
Εμείς οι πολίτες και πολίτισες του Καλικρατικού Δήμου Ερμιονίδας απαιτούμε να περασει στην ιδιοκτησία του Δήμου ο χώρος της πρώην ΔΕΠΟΣ πανω απο τον οικισμό Πόρτο Χελίου.Είμαστε αντίθετοι σε καθε σκέψη γιά πώληση σε ιδιώτες γιά οποιονδήποτε λόγο της έκτασης οπως και για χτίσιμο σπιτιών η κτιρίων.
Ζητάμε να γίνουν στην περιοχή δημοτικοί χώροι άθλησης ψυχαγωγίας και μόρφωσης θέατρο καθως και χώροι πρασίνου για την εξυπηρέτηση των αναγκών κατοικων και επισκεπτών της επαρχίας μας.
Πέμπτη 19 Αυγούστου 2010
Ιός του Δυτικού Νείλου
Πηγή ΚΕΛΠΝΟ
συνήθους κοινωνικής (π.χ. άγγιγμα, φιλί), σεξουαλικής ή άλλης επαφής.
Ποια είναι τα συμπτώματα της λοίμωξης από ιό του Δυτικού Νείλου;
Το 80% των ατόμων που μολύνονται παραμένουν ασυμπτωματικοί,
το 20% εμφανίζουν ήπια νόσο, ενώ λιγότεροι από 1 στα 100 ασθενείς (<1%)
εμφανίζουν σοβαρή κλινική νόσο που προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα.
· Ασυμπτωματική λοίμωξη: Το 80% (4 στα 5) των ατόμων που μολύνονται δεν
εκδηλώνουν κανένα σύμπτωμα.
· Ήπια νόσος: Υπολογίζεται ότι περίπου 20% αυτών που μολύνονται με τον ιό
αναπτύσσουν ήπια συμπτωματολογία, όπως πυρετό, πονοκέφαλο, αδυναμία,
πόνους στους μυς και τις αρθρώσεις, εμέτους και μερικές φορές δερματικά
εξανθήματα (στον κορμό) και διόγκωση των λεμφαδένων. Τα συμπτώματα
φεύγουν σε 4-7 ημέρες χωρίς να αφήσουν κατάλοιπα.
· Σοβαρή μορφή νόσου: Λιγότερα από 1 στα 100 άτομα (κυρίως άτομα
μεγαλύτερης ηλικίας) αναπτύσσουν τη σοβαρή μορφή της νόσου
(εγκεφαλίτιδα/μηνιγγίτιδα). Τα συμπτώματα της σοβαρής νόσου περιλαμβάνουν
πονοκέφαλο, υψηλό πυρετό, δυσκαμψία αυχένα, απάθεια,
αποπροσανατολισμό, κώμα, τρόμος, σπασμούς, μυϊκή αδυναμία και παράλυση.
Πόσο σύντομα εμφανίζονται τα συμπτώματα;
Μετά το τσίμπημα του κουνουπιού μεσολαβούν συνήθως 2-14 ημέρες (χρόνος
επώασης) μέχρι την εμφάνιση των συμπτωμάτων.
Πόσο διαρκούν τα συμπτώματα από τον ιό του Δυτικού Νείλου;
Συνήθως διαρκούν μερικές μέρες, αν και μερικές φορές η διάρκεια είναι μεγαλύτερη.
Τα συμπτώματα της σοβαρής μορφής της νόσου (εγκεφαλίτιδα/μηνιγγίτιδα)
μπορεί να διαρκέσουν μερικές εβδομάδες.
Πώς θεραπεύεται η λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου;
Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για τη λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου.
Στις ηπιότερες περιπτώσεις ο πυρετός και τα άλλα συμπτώματα περνούν
μόνα τους, ενώ στα πιο σοβαρά περιστατικά που χρειάζεται να νοσηλευτούν
χορηγείται υποστηρικτική θεραπεία (χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών,
πιθανή εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας για μηχανική αναπνευστική υποστήριξη κλπ).
Υπάρχει εμβόλιο για τον ιό του Δυτικού Νείλου;
Δεν υπάρχει προς το παρόν διαθέσιμο εμβόλιο έναντι του ιού.
Τι είναι η λοίμωξη από ιό του Δυτικού Νείλου;
Η λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου(West Nile virus, WNV)
είναι νόσημα που Mεταδίδεται κυρίως από τσίμπημα κουνουπιού
και προσβάλλει ζώα (άγρια πτηνά,άλογα) και τον άνθρωπο.
Πώς μεταδίδεται η λοίμωξη από ιό του Δυτικού Νείλου;
Η λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου(West Nile virus, WNV)
είναι νόσημα που Mεταδίδεται κυρίως από τσίμπημα κουνουπιού
και προσβάλλει ζώα (άγρια πτηνά,άλογα) και τον άνθρωπο.
Πώς μεταδίδεται η λοίμωξη από ιό του Δυτικού Νείλου;
Μολυσμένα κουνούπια: Ο κύριος τρόπος μετάδοσης είναι μέσω τσιμπήματος
μολυσμένου κουνουπιού (συνήθως το κοινό κουνούπι). Τα κουνούπια
μολύνονται από άρρωστα πτηνά ή άλλα ζώα (π.χ. άλογα).
μολυσμένου κουνουπιού (συνήθως το κοινό κουνούπι). Τα κουνούπια
μολύνονται από άρρωστα πτηνά ή άλλα ζώα (π.χ. άλογα).
Μεταγγίσεις, μεταμοσχεύσεις. Σε πολύ μικρό αριθμό περιπτώσεων έχει αναφερθεί μετάδοση του ιού από μεταμόσχευση οργάνου, μετάγγιση αίματος
και σπάνια από την μητέρα στο έμβρυο (συγγενής λοίμωξη).
Ο ιός δεν μεταδίδεται από άτομο σε άτομο. Δεν μεταδίδεται μέσω τηςκαι σπάνια από την μητέρα στο έμβρυο (συγγενής λοίμωξη).
συνήθους κοινωνικής (π.χ. άγγιγμα, φιλί), σεξουαλικής ή άλλης επαφής.
Ποια είναι τα συμπτώματα της λοίμωξης από ιό του Δυτικού Νείλου;
Το 80% των ατόμων που μολύνονται παραμένουν ασυμπτωματικοί,
το 20% εμφανίζουν ήπια νόσο, ενώ λιγότεροι από 1 στα 100 ασθενείς (<1%)
εμφανίζουν σοβαρή κλινική νόσο που προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα.
· Ασυμπτωματική λοίμωξη: Το 80% (4 στα 5) των ατόμων που μολύνονται δεν
εκδηλώνουν κανένα σύμπτωμα.
· Ήπια νόσος: Υπολογίζεται ότι περίπου 20% αυτών που μολύνονται με τον ιό
αναπτύσσουν ήπια συμπτωματολογία, όπως πυρετό, πονοκέφαλο, αδυναμία,
πόνους στους μυς και τις αρθρώσεις, εμέτους και μερικές φορές δερματικά
εξανθήματα (στον κορμό) και διόγκωση των λεμφαδένων. Τα συμπτώματα
φεύγουν σε 4-7 ημέρες χωρίς να αφήσουν κατάλοιπα.
· Σοβαρή μορφή νόσου: Λιγότερα από 1 στα 100 άτομα (κυρίως άτομα
μεγαλύτερης ηλικίας) αναπτύσσουν τη σοβαρή μορφή της νόσου
(εγκεφαλίτιδα/μηνιγγίτιδα). Τα συμπτώματα της σοβαρής νόσου περιλαμβάνουν
πονοκέφαλο, υψηλό πυρετό, δυσκαμψία αυχένα, απάθεια,
αποπροσανατολισμό, κώμα, τρόμος, σπασμούς, μυϊκή αδυναμία και παράλυση.
Πόσο σύντομα εμφανίζονται τα συμπτώματα;
Μετά το τσίμπημα του κουνουπιού μεσολαβούν συνήθως 2-14 ημέρες (χρόνος
επώασης) μέχρι την εμφάνιση των συμπτωμάτων.
Πόσο διαρκούν τα συμπτώματα από τον ιό του Δυτικού Νείλου;
Συνήθως διαρκούν μερικές μέρες, αν και μερικές φορές η διάρκεια είναι μεγαλύτερη.
Τα συμπτώματα της σοβαρής μορφής της νόσου (εγκεφαλίτιδα/μηνιγγίτιδα)
μπορεί να διαρκέσουν μερικές εβδομάδες.
Πώς θεραπεύεται η λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου;
Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για τη λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου.
Στις ηπιότερες περιπτώσεις ο πυρετός και τα άλλα συμπτώματα περνούν
μόνα τους, ενώ στα πιο σοβαρά περιστατικά που χρειάζεται να νοσηλευτούν
χορηγείται υποστηρικτική θεραπεία (χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών,
πιθανή εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας για μηχανική αναπνευστική υποστήριξη κλπ).
Υπάρχει εμβόλιο για τον ιό του Δυτικού Νείλου;
Δεν υπάρχει προς το παρόν διαθέσιμο εμβόλιο έναντι του ιού.
Τετάρτη 18 Αυγούστου 2010
Τεχνολογία και Οικολογία
Συγγραφή άρθρου: Παναγιώτης Πέρρος - Μ.Δ.Ε. Ηθικής Φιλοσοφίας Παν/μίου Αθηνών
Πηγή :http://www.filosofia.gr
Η φιλοσοφική αυτή ερμηνεία μας οδηγεί αναπότρεπτα στο συμπέρασμα ότι η φύση είναι δυνατόν να γεννήσει ακόμα και δυνάμεις αυτοκαταστροφής της ή μιας παντελούς αλλοίωσης του χαρακτήρα της όπως τον γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Ο άνθρωπος είναι προϊόν της φύσης, το ίδιο και η ανθρώπινη πνευματική ικανότητα που εξελίσσει τον πολιτισμό ανά τους αιώνες. Η Τεχνολογία είναι προϊόν αυτής της ικανότητας του ανθρώπου. Η καταγωγή λοιπόν της Τεχνολογίας -έστω και μακρινή-, όπως μπορεί να αποδειχθεί και συμπερασματικά με συλλογιστική μέθοδο, είναι από τη φύση. Το γεγονός αυτό και μόνο όμως δεν της εξασφαλίζει φιλικές προθέσεις προς τη φύση, αφού καθώς είδαμε η φύση θεωρείται ως περιεκτική και δυναμικά παραγωγική ακόμα και στοιχείων που μπορούν να εναντιωθούν προς αυτή. Η Τεχνολογία λοιπόν τελικά συμβαδίζει αρμονικά με τη φύση, ή μήπως βρίσκεται στους αντίποδές της; Και αν συμβαίνει το τελευταίο, πώς είναι δυνατόν να το επιτρέψει κάτι τέτοιο ο άνθρωπος που εξαρτάται άμεσα από την υγεία του Οικοσυστήματος;
Η Τεχνολογία είναι ένας ευρέως μεταδοτικός τρόπος να γίνονται κάποια πράγματα τα οποία στο παρελθόν ή ήταν απείρως δυσκολότερα να γίνουν, είτε δε γίνονταν καθόλου. Γύρω από την τεχνολογία χτίζεται ένα περιβάλλον αντιπροσωπευτικό της επιρροής της. Η πρόοδος ταυτίζεται πλέον με την τεχνολογία και η τεχνολογία με την πρόοδο. Κατά τις πρώτες δεκαετίες της βιομηχανικής επανάστασης του 20ου αιώνα η μαζική βιομηχανική παραγωγή θα ωθήσει συγγραφείς να προσδώσουν στην τεχνολογία διαστάσεις μιας νέας πίστης, μιας νέας θρησκείας. Η Τεχνολογία διατυπώνεται από τον Aldous Huxley ως το μεγάλο "Τ", μια μορφή πίστης, θρησκείας, ένας ακέφαλος Σταυρός (Huxley, 1932). To "Τ" o Huxley το χρησιμοποιεί ευστόχως καθώς εκείνη την εποχή είχε ξεκινήσει η μαζική παραγωγή του μοντέλου "Τ" της Ford από τον Henry Ford.
Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, στην τεχνολογία πλέον στηρίζουμε ένα μεγάλο μέρος της καθημερινής ζωής αλλά και των προσδοκιών μας. Οι πολύπλευρες ανακαλύψεις και εξελίξεις σε όλες τις επιστήμες βασίζονται στα πολυποίκιλα τεχνολογικά επιτεύγματα. Σε αυτά στηρίζει ακόμα και την επιβίωσή της ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας. Από την άλλη πλευρά όμως η τεχνολογία για ένα μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού σημαίνει απλώς μια πολυτελή και άπληστη ζωή τη στιγμή που καταναλώνονται τεράστιοι φυσικοί πόροι εξαντλώντας τη γη. Εδώ εγείρεται το ηθικό ζήτημα: Πώς γίνεται να συνυπάρχει η πρόοδος (τεχνολογία) με την ανάγκη της επιβίωσης του φυσικού οικοσυστήματος και των φυσικών πόρων που παρέχονται από αυτό;
[selida]
ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
Η τεχνολογία είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού και εκεί ακριβώς έγκειται και η αναγκαιότητά της. Αποτελεί προϊόν της πνευματικής ικανότητας που απέκτησε ο άνθρωπος μέσα από την εξελικτική ιστορική πορεία του. Ο άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να σταματήσει να μαθαίνει και να εξελίσσεται. Η διάνοια και η πνευματική ικανότητα του ανθρώπου έχει σαφέστατα δυναμικό χαρακτήρα και αυτό συνεχώς αποδεικνύεται στη διάρκεια της ιστορίας με δεδομένα βέβαια κάποια σκαμπανεβάσματα. Ο ενάρετος άνθρωπος είναι εκείνος που κατέχει τη διανοητική αρετή (Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια 1103α). Η διανοητική αρετή είναι εκείνη που χρειάζεται πείρα, χρόνο και διδασκαλία κατά τον Αριστοτέλη. Με βάση αυτά τα δεδομένα ήλθαν και τα τεχνολογικά και βιομηχανικά επιτεύγματα των τελευταίων αιώνων. Η πολιτισμική εξέλιξη είναι ανάγκη να είναι αδέσμευτη αφού είναι στενά συνυφασμένη με την ουσία της ανθρώπινης οντότητας. Η γνώση και η επακόλουθη τεχνολογία φυσικά δε γίνεται να αναχθούν στο επίπεδο του δόγματος όπως γλαφυρά διετύπωσε προηγουμένως ο Huxley, αλλά είναι αδιαμφισβήτητα ένας ασφαλής δρόμος, ένα μέσο προς την κατάκτηση της αρετής όπως αργότερα θα διατυπώσει και ο Nietzsche (Nietzsche, 1882).
Η παραδοσιακή ανθρωποκεντρική φιλοσοφία θέτει τη φύση στην υπηρεσία του ανθρώπου και τον άνθρωπο να έχει το προνόμιο του μοναδικού αξιολογικού κριτή της. Ο ορθολογισμός του Καρτέσιου σχετικά με την περίπτωση των ζώων είναι αντιπροσωπευτικός. Ομολογεί πως αν είχαμε τη δυνατότητα να παράγουμε μηχανές που θα ήταν υποκατάστατα των φυσικών οργάνων ενός ζώου και απλά τις ντύναμε με έναν μανδύα που θα αντέγραφε την εξωτερική όψη του ζώου, δεν θα μπορούσαμε ξεχωρίσουμε το μηχανικό αυτό κατασκεύασμα από τη φυσική υπόσταση του πραγματικού ζώου (Descartes, 1637). Σε αντίθεση φυσικά με τον άνθρωπο που αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει καθώς διαθέτει λογική και ομιλία που δεν μπορεί να αποτυπωθεί με ακρίβεια από μια μηχανή. Η θεώρηση ενός ζωντανού και αναπόσπαστου κομματιού του οικοσυστήματος (ζώο) ως κάτι που δεν διαφέρει απο μία μηχανή είναι κάτι που αναμφισβήτητα αντιτίθεται στις οικοκεντρικές/βιοκεντρικές θεωρίες των τελευταίων αιώνων.
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες επιχειρείται συστηματικά μια προσπάθεια υπέρβασης της παραδοσιακής φιλοσοφίας της παντοκρατορίας του ανθρωποκεντρισμού και του πανίσχυρου ορθολογισμού. Με επιχείρημα ότι ο ορθολογισμός και ο ανθρωποκεντρισμός τελικά δεν είχε και τα θετικότερα των αποτελεσμάτων στον ανθρώπινο πολιτισμό, το ρεύμα της μετανεωτερικότητας, ή αλλιώς μεταμοντερνισμού επιχειρεί να προσδώσει μια σχετικότητα στην έως τούδε θεωρούμενη παντοδύναμη ανθρώπινη λογική, η οποία πλέον εξαρτάται από πολλούς και ποικίλους παράγοντες. Μέσα στα πλαίσια των μετανεωτερικών αυτών θεωρήσεων εντάσσονται και οι λεγόμενες Οικοκεντρικές ή Βιοκεντρικές θεωρίες της Οικολογικής Ηθικής. Η φύση, σύμφωνα με τις δημοφιλείς αυτές οικολογικές (οικοκεντρικές/βιοκεντρικές) θεωρίες διαθέτει εγγενή ηθική αξία. Δεν έχει ανάγκη τον άνθρωπο να την αξιολογήσει σύμφωνα με τις ανάγκες του. Η φύση είναι άλλωστε εκείνη που παράγει και τους φερόμενους ως προνομιούχους αξιολογητές της, τους ανθρώπους (Rolston, 1991). Δεν είναι δυνατόν η ίδια η φύση να αντιμετωπίζεται ως έχουσα χρηστική/σχετική ηθική αξία τη στιγμή που παράγει όλα εκείνα που θεωρούν οι ανθρωποκεντρικοί φιλόσοφοι ως έχοντα εγγενή και απόλυτη ηθική αξία. Ακόμα περισσότερο θα προχωρήσουν στο σκεπτικό τους οι εκπρόσωποι της "Βαθιάς Οικολογίας" (με κυριότερο εισηγητή τον Arne Naess) που θα διαπιστώσουν πως οι άνθρωποι έχουν εισβάλλει πλέον επικίνδυνα στη φύση και πως αυτό είναι εντελώς ανεπίτρεπτο και πως πρέπει οι κυβερνήσεις να λάβουν δραστικά μέτρα για να το περιορίσουν (Drengson, 1999). Οι άνθρωποι δεν έχουν τέτοιο δικαίωμα επέμβασης στη φύση, παρά μόνο στον ελάχιστο βαθμό που είναι αναγκαίος για την ικανοποίηση βασικών βιοτικών αναγκών τους. Άλλωστε περιβαλλοντική και οικοσυστημική πρόοδος δε σημαίνει την αναβάθμιση και εξέλιξη ενός μόνο είδους εις βάρος όλων των άλλων.
Επιπλέον, πολλοί θεωρητικοί της Οικολογικής Ηθικής υποστηρίζουν ότι το γεγονός ότι η φύση προϋπήρχε των ανθρώπων και αυτό και μόνο της προσδίδει μια οντολογική ανεξαρτησία έναντί τους (Katz, 1991). Με βάση αυτή την επιχειρηματολογία η φύση δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται ως ένα απλό μέσο για την επίτευξη των ποικίλων σκοπών του ανθρώπου. Αυτό είναι ένα ακόμα στοιχείο που θέτει τον άνθρωπο απέναντι στη φύση, ως ένα αντίπαλο δέος, παρά το γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι και ο ίδιος ένα φυσικό όν (Πρωτοπαπαδάκης, 2005). Το γεγονός και μόνο όμως ότι ο άνθρωπος είναι φυσικό ον δεν αναιρεί από αυτόν τη δυνατότητα να εναντιωθεί στη φύση για οποιοδήποτε λόγο. Επίσης το επιχείρημα ότι ακόμα και τα ζώα και όλα τα όντα χρησιμοποιούν τη φύση δε μπορεί να σταθεί ως επιχείρημα υπέρ του ηθικού δικαιώματος του ανθρώπου να τη χρησιμοποιήσει και αυτός κατά βούληση καθώς από τη μια πλευρά, ενώ τα υπόλοιπα όντα (εκτός του ανθρώπου) αποκομίζουν από τη φύση εκείνο ακριβώς που είναι γι αυτά βιοτικά απαραίτητο, ενώ από την άλλη ο άνθρωπος χρησιμοποιεί τη φύση τις περισσότερες φορές για να εκπληρώσει το δικό του πολιτισμικό ιδεώδες της ευμάρειας και της ευζωΐας.
Η Τεχνολογία δεν έχει ουδέτερη ηθική αξία σχετικά με την Οικολογία. Οι δυο πλευρές, άλλοτε ισχυρά, άλλοτε πιο ήπια, είναι αντιμαχόμενες. Η Τεχνολογία απαιτεί και καταναλώνει φυσικούς πόρους για να επιτύχει τους σκοπούς της και ταυτόχρονα επιβαρύνει το φυσικό περιβάλλον με απόθεση ουσιών που δε χρειάζεται. Προς απόδειξη του συλλογισμού αυτού δημοσιεύονται έρευνες στον κλάδο της βιοτεχνολογίας που υποστηρίζουν ότι η επιβάρυνση του συνόλου της Οικόσφαιρας εξαρτάται θεμελιωδώς από την ποσότητα του πληθυσμού, από την ευζωΐα και από τις τεχνολογίες που καταναλώνουν φυσικούς πόρους προσπαθώντας να εξασφαλίσουν την ευζωΐα στον πληθυσμό (Moser, 2001). Επομένως η Τεχνολογία εξορισμού τίθεται στην υπηρεσία της ανθρώπινης ευημερίας. Εδώ όμως αποδεικνύεται και η μεγάλη αντίφαση, η μεγάλη τραγικότητα των ενεργειών του ανθρώπου. το ποσοστό της ανθρώπινης ευημερίας είναι αντιστρόφως ανάλογο με την ευημερία του Οικοσυστήματος. Η Οικολογία απαιτεί τη διατήρηση της ακεραιότητας του Οικοσυστήματος. Το Οικοσύστημα διατηρεί ύψιστη ηθική αξία και δε γίνεται να αντιμετωπίζεται ως καταναλωτικό προϊόν που θα χρησιμεύσει στην αύξηση της ευζωΐας των μετεχόντων του πολιτισμού. Η συμβατική τεχνολογία λοιπόν όπως την ξέρουμε σήμερα είναι επιθετική και γεμάτη σκοπιμότητες. Περιέχει ιδέες και αξίες αλλά και εργαλεία των οποίων τη χρήση προωθεί κατάλληλα ώστε ο άνθρωπος να τα χρησιμοποιεί με άκριτο και αβασάνιστο τρόπο. Αν δεν το κατανοήσουμε αυτό καταλήγουμε στην υιοθέτηση της κοινοτοπίας ότι η Τεχνολογία είναι ουδέτερη, σκέψη που μας απομακρύνει από το να προβληματιστούμε σχετικά με ηθικά ζητήματα που αφορούν την ουσία της Τεχνολογίας καθαυτής (Rowe, 1990). Ο κίνδυνος βρίσκεται μέσα στο σκεπτικό ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα σε οποιαδήποτε μορφή της τεχνολογίας και στο ότι δικαιούμαστε να προβληματιζόμαστε ηθικά μόνο και μόνο σχετικά με το πώς χρησιμοποιείται η τεχνολογία από τους ανθρώπους.
Αυτή η μάχη λοιπόν μεταξύ Τεχνολογίας και Οικολογίας είναι αναπόφευκτη και σαφώς ενισχύεται από την ιδέα της αυθυπαρξίας της Τεχνολογίας ως φορέα μηνύματος, ως φορέα ανεξάρτητης ηθικής αξίας. Το βασικό μήνυμα της τεχνολογίας είναι η διαφορά νοοτροπίας ή τρόπου ζωής που εισάγει στην ανθρώπινη κοινωνία. Ο σιδηρόδρομος για παράδειγμα δεν εισήγαγε την έννοια της μεταφοράς, του τροχού ή του δρόμου στην ανθρώπινη κοινωνία αλλά επεξέτεινε και εξέλιξε προηγούμενες ανθρώπινες λειτουργίες δημιουργώντας έτσι νέα είδη πόλεων, εργασιών και ασχολιών. Αυτό είναι μια πραγματικότητα είτε αν ο σιδηρόδρομος λειτούργησε σε ένα τροπικό είτε σε ένα βόρειο περιβάλλον και είναι ανεξάρτητο από το ενδεχόμενο φορτίο ή περιεχόμενο της αμαξοστοιχίας (McLuhan, 1964). Η τεχνολογία είναι ανόητο να πιστεύουμε ότι είναι ουδέτερη. Η τεχνολογία εμπεριέχει ηθική αξία, το μήνυμά της είναι ο ίδιος της ο εαυτός. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα μέσα επικοινωνίας που καταργούν τα σύνορα, απεμπολούν την ιδέα και το πρότυπο του έθνους-κράτους και δημιουργούν στον άνθρωπο μια νέα νοοτροπία και μια νέα ζωή, εκείνη του παγκόσμιου πολίτη ενός παγκόσμιου χωριού (McLuhan, Fiore, 1967). Τελικά το μήνυμα είναι το ίδιο το μέσον, και το μέσον στην προκειμένη περίπτωση ταυτίζεται με την έννοια της τεχνολογίας. Το σημαντικότερο και ουσιαστικότερο γεγονός είναι η καθαυτό ύπαρξη της Τεχνολογίας, του μεγάλου αυτού "Τ", και όχι τα περιεχόμενα και οι ποικίλες εκδοχές της.
Το γεγονός ότι η Τεχνολογία αποκτά μια ανεξάρτητη ηθική υπόσταση αρχικώς μας εκπλήσσει καθώς συνήθως τα δημιουργήματα του ανθρώπου παρουσιάζονται ως φορείς σχετικής (ή χρηστικής) ηθικής αξίας και νοηματοδοτούνται αξιολογικώς ανάλογα με τη χρήση και την αξία που τους αποδίδεται από τον ανθρώπινο παράγοντα που δρα ως μοναδικός τους αξιολογητής. Εδώ πλέον διαδραματίζεται ένα ηθικό παράδοξο στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού. Ένα κατεξοχήν δημιούργημα του ανθρώπου ανεξαρτητοποιείται ώστε να αποτελέσει έναν αυτόνομο ηθικό φορέα. Ο Rolston είχε διατυπώσει πως το οικοσύστημα έχει τη δυνατότητα παραγωγής όντων και εννοιών τα οποία θα διαθέτουν ανεξάρτητη (ή εγγενή) ηθική αξία. Εξαιτίας αυτής της ιδιότητας του οικοσυστήματος, ο Rolston υποστήριξε ότι το Οικοσύστημα δεν έχει απλά εγγενή ηθική αξία, αλλά κάτι σαφώς ανώτερο αξιολογικά. Αυτό το κάτι το ονόμασε Συστημική Ηθική Αξία (Rolston, 1991). Αυτή η ιδιότητα ευλόγως θα μπορούσε, καθώς φαίνεται, να αποδοθεί και στον ίδιο τον άνθρωπο, ο οποίος είναι μέρος του Οικοσυστήματος και εδώ πλέον συνειδητοποιούμε πως και ο όρος της Συστημικής Ηθικής Αξίας για τη φύση αποδεικνύεται ανεπαρκής και μικρός. Η φύση όχι μόνο παράγει εγγενείς ηθικές αξίες, αλλά και όντα (άνθρωποι) που είναι φορείς Συστημικής Ηθικής Αξίας.
[selida]
ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗΣ
Ο καθηγητής Οικολογίας J. Stan Rowe το 1990 μέσω του άρθρου του "Τεχνολογία και Οικολογία" θα προβληματιστεί πάνω στο παράδοξο της οντολογικής συγχώνευσης Οικολογίας και Τεχνολογίας. Από την πλευρά της Οικολογίας θα χρησιμοποιήσει στο σκεπτικό του τον άνθρωπο ως φυσική υπόσταση και αναπόσπαστο κομμάτι του Οικοσυστήματος και από την άλλη πλευρά ορισμένα από τα σύγχρονα τεχνολογικά επιτεύγματα. Εισάγει λοιπόν τον όρο της "Εξωσωματικής Τεχνολογίας", μιας Τεχνολογίας που είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ουσία της φυσικής υπόστασης του ανθρώπου: Τα αεροπλάνα είναι γρήγορα πόδια που προσαρτώνται στον άνθρωπο με ζώνες καθίσματος. Οι τηλεπικοινωνίες είναι γιγάντιες φωνητικές χορδές και τα εκσκαφικά μηχανήματα ένα τεράστιο μυικό σύστημα που μεταχειρίζεται με επιδεξιότητα τη γη. Η τεχνολογία προσδίδει στον άνθρωπο ένα πρωτόγνωρο πολυμήχανο και πολύπλευρο χαρακτήρα.
Τα τεχνολογικά προϊόντα σχηματίζονται με βάση τη σκοπιμότητα του ανθρώπου, παρολαυτά όμως σταδιακά εμπνέουν και άλλες -εν πολλοίς ανεξάρτητες- χρήσεις, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τα μέρη του σώματος ενός ανθρώπου. Όπως ένα παιδί που έχει γεννηθεί με χαρισματικές φωνητικές χορδές είναι πολύ δύσκολο να αποτραπεί από το να τραγουδά, έτσι και ένα παιδί με ένα τσεκούρι στα χέρια θα ανακαλύψει ότι στον κόσμο υπάρχουν όλο και περισσότερα πράγματα που θέλουν κόψιμο. Εδώ είναι που αρχίζουν και οι εκτροπές. Τα Ηνωμένα Έθνη χρησιμοποιούν ένα πολύ γνωστό ρητό που λέει ότι ο πόλεμος ξεκινά στο μυαλό των ανθρώπων.
Ο Rowe φυσικά δεν ισχυρίζεται ότι μια τέτοια οντολογικής φύσεως συγχώνευση θα μας έλυνε τα πρακτικά και θεωρητικά προβλήματα και επιπλέον ισχυρίζεται ότι η συγχώνευση αυτή από μόνη της δείχνει ακόμα πιο έντονα το συγκρουσιακό χαρακτήρα της σχέσης μεταξύ Οικολογίας και Τεχνολογίας: Η δυνατότητα να προσδώσουμε στην τεχνολογία τον χαρακτήρα εξαρτημάτων που επεκτείνουν τον άνθρωπο και τις δυνατότητές του μας οδηγεί αναπόφευκτα και στη σκέψη της δυσχερούς αλλοίωσης της φυσικής εικόνας του ανθρώπου. Με λίγα λόγια ο άνθρωπος οφείλει να αποδώσει στην τεχνολογία αποκλειστικά τον χαρακτήρα του πνευματικού του προϊόντος και όχι της οντολογικής του επέκτασης καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε μια τεράστια αλλοίωση της φυσικής εικόνας του ανθρώπου προς το χειρότερο.
120 χρόνια περίπου πριν διατυπώσει ο Rowe την άποψη σχετικά με την οντολογική αυτή συγχώνευση, ήδη υπήρξαν πρόδρομοι που επιχειρηματολόγησαν πάνω σε αυτό το θέμα. Ο Ralph Emerson υποστηρίζει ότι το ανθρώπινο σώμα είναι ο χάρτης των εφευρέσεων, το γραφείο των πατεντών όπου και βρίσκονται τα πρότυπα, τα μοντέλα από όπου και εκπορεύονται όλα τα σχέδια. Όλα τα εργαλεία και οι μηχανές που βρίσκονται πάνω στον κόσμο είναι επεκτάσεις του σώματος και των αισθήσεων του ανθρώπου. Ο άνθρωπος τελικά είναι μια ιδιοφυία υπηρετούμενη από όργανα (Emerson, 1870). Ο Emerson ήταν γνωστός για τις υπερβατικές του απόψεις και την προσπάθειά του να θεμελιώσει μια θεωρία που θα συνδέει με άρρηκτους δεσμούς τον άνθρωπο με τη φύση. Παρόλαυτά η συγκεκριμένη του απόπειρα οντολογικής σύνδεσης της φυσικής υπόστασης του ανθρώπου με κάθε είδους Τεχνολογική έκφανση οδηγεί το συλλογισμό σε μια αντίφαση. Δεν είναι δυνατό ο άνθρωπος εξορισμού να στρέφεται εναντίον του ίδιου του του εαυτού καθώς σύμφωνα με αυτή τη θεώρηση Τεχνολογία και Ανθρωπος είναι ένα, αλλά η Τεχνολογία -όπως περίτρανα και εμπειρικά αποδείχθηκε- στρέφεται εναντίον της φύσης και επομένως εναντίον του ανθρώπου.
Επιπρόσθετα, η συγχώνευση και η συμφιλίωση δυο τέτοιων αντιθέτων πόλων σύμφωνα με την προσωκρατική Ηρακλείτεια (αλλά και Αναξιμάνδρεια) άποψη είναι κάτι που δεν βοηθάει ιδιαιτέρως στην εξέλιξη του κοσμικού γίγνεσθαι. Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη και πρέπει να την αφήσουμε να επέλθει ώστε να δούμε ποιος θα καταλήξει βασιλιάς και ποιος δούλος (Ηράκλειτος). Το μόνο που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος εδώ ώστε να εξασφαλίσει κάποια απαραίτητα για την επιβίωσή του πράγματα είναι να γίνει διαιτητής αυτής της διαμάχης. Η διαμάχη με την έννοια του ολοκληρωτικού αφανισμού, έννοια που προσδίδει στη διαμάχη περισσότερο ο Αναξίμανδρος με την αλληλεξουδετέρωση των αντιθέτων, θα ήταν κάτι που προφανώς δεν θα διευκόλυνε ούτε τη Φύση, ούτε τον άνθρωπο και τα δημιουργήματά του. Για να αποφευχθεί λοιπόν αυτή η αλληλεξουδετέρωση των αντιμαχόμενων πλευρών ο άνθρωπος επινοεί και εφαρμόζει μεθόδους που υπόσχονται μια βιώσιμη για όλους προοπτική.
[selida]
Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ: ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Ο όρος της Τεχνολογίας όπως και εκείνος της Τεχνολογίας δε γίνεται να νοηματοδοτηθούν εκ νέου ώστε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι είναι σύμμαχοι και όχι αντίπαλοι. Ακόμα και σε περιπτώσεις που η τεχνολογία και ο ανθρώπινος πολιτισμός εν γένει φαίνεται να ενεργούν εις όφελος της φύσης, στην ουσία την εμποδίζουν από την ομαλή εξέλιξή της. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα είναι η περίπτωση μιας πυρκαγιάς. Τα τεχνολογικά μέσα πλέον έχουν εξελιχθεί ώστε οι τρόποι κατάσβεσής της να είναι ποικίλοι και αποτελεσματικοί (πυροσβεστικά αεροπλάνα και ελικόπτερα, οχήματα και εξοπλισμός τελευταίας τεχνολογίας κλπ). Η ανθρώπινη επέμβαση όμως έχει υποστηριχτεί από πολλές οικολογικές πηγές ότι ακόμα και σε αυτή την περίπτωση δεν πρέπει να έχει θέση. Στο οικολογικό πάρκο του Yellowstone, μετά από το ξέσπασμα μιας μεγάλης πυρκαγιάς, υπήρξαν διενέξεις μεταξύ οικολόγων στο αν έπρεπε να επέμβει ο ανθρώπινος παράγοντας ώστε να την κατασβέσει. Αυτοί που υποστήριζαν τη μη επέμβαση του ανθρώπου είχαν σαν κεντρική επιχειρηματολογία το γεγονός ότι η πυρκαγιά έχει ωφέλιμες επιπτώσεις, όπως είναι η αναζωογόνηση του οικοσυστήματος και η αναδιάρθρωσή του πάνω σε πιο υγιείς προδιαγραφές (Rolston, 1991). Βέβαια η πυρκαγιά μπορεί να προήλθε από μη φυσικά μέσα όπως είναι η αμέλεια των ενεργειών ενός ανθρώπου, επομένως κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι ο άνθρωπος πρέπει να επέμβει εκ νέου ώστε να επαναφέρει την ισορροπία. Εδώ ορισμένοι οικολόγοι θα αντιτείνουν ότι αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος και ότι ο άνθρωπος οφείλει να αφήσει την άγρια φύση ανέγγιχτη και να σεβαστεί επιτέλους την αγριότητά της.
Ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι κάτι το ξεχωριστό από τη φύση, άμεσα εξαρτώμενος όμως από την ακεραιότητα της τελευταίας. Πώς είναι δυνατόν όμως με αυτό ως δεδομένο να υποστηρίξουμε ότι η τεχνολογία, στη μορφή της βιομηχανίας για παράδειγμα, μπορεί να εξελιχθεί διατηρώντας παράλληλα ακέραιο το ηθικό δικαίωμα ενός ζωντανού φυσικού οικοσυστήματος στην αυτοσυντήρηση; Εδώ υπεισέρχεται ο ανθρώπινος παράγων ως διαιτητής για να εξομαλύνει τις σχέσεις των δύο αντιμαχόμενων πόλων.
H θεμελιώδης ιδιότητα της βιομηχανίας να καταναλώνει και μερικές φορές να υπερκαταναλώνει φυσικούς πόρους. Εδώ η ανθρωπότητα επεμβαίνει ανασταλτικά και επινοεί τον όρο της βιωσιμότητας ή βιώσιμης ανάπτυξης. Ο όρος της βιωσιμότητας εγείρεται όταν οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες υπερβαίνουν τα προϋπάρχοντα όρια που έχει θέσει η φύση στα οικοσυστήματα της γης. Διαφορετικά ο όρος θα μπορούσε να διατυπωθεί ως βελτίωση της ανθρώπινης δραστηριότητας και κατανάλωσης πόρων μέσα στα λογικά όρια των φυσικών πόρων που αντλούνται από τα οικοσυστήματα της φύσης (Suzuki, 1999). Σε πιο γενικά και -ομολογουμένως- ανθρωποκεντρικά πλαίσια θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ότι βιωσιμότητα είναι η ανάπτυξη που ικανοποιεί τις ανάγκες των συγχρόνων γενεών χωρίς να καταπιέζει εκείνες των μελλοντικών γενεών (Bruntland, 1997). Ο τελευταίος αυτός ορισμός θεωρείται πλέον ο παραδοσιακός και χρησιμοποιείται εκτενώς ως η ακριβέστερη επεξήγηση του όρου της Βιώσιμης Ανάπτυξης διεθνώς. Η ορολογία αυτή είναι καθαρά προϊόν της παραδοσιακής φιλοσοφίας και του ανθρωποκεντρικού μοντέλου σκέψης. Παρολαυτά μπορούμε να εξάγουμε χρήσιμα συμπεράσματα.
Με αυτόν τον όρο εκ των πραγμάτων καταδεικνύονται δυο αντιμαχόμενες πλευρές, η φύση και η τεχνολογία. Ο άνθρωπος δε γίνεται να μετατρέψει την έννοια της τεχνολογίας σε περιβαλλοντικά θετική αλλά να διαιτητεύσει τον αγώνα μεταξύ τεχνολογίας και φύσης (φυσικών πόρων) ώστε να βρεθεί η χρυσή τομή της αριστοτελικής μεσότητας που θα επιτρέψει ένα ευοίωνο μέλλον για τη φύση και τον πολιτισμό εν γένει. Κάτι τέτοιο επιχειρείται μέσω του όρου της "Βιομηχανικής Οικολογίας" όπου κατά κύριο λόγο μελετάται το πώς η τεχνολογική δραστηριότητα μπορεί να τοποθετηθεί στο κατάλληλο οικοσύστημα που θα μπορεί να "αντέξει" την ανάλογη άντληση πόρων και την αφομοίωση του σεβαστού ποσοστού των αποβλήτων (Lifset, 1999). Το μοντέλο αυτό της Βιομηχανικής Οικολογίας ενσωματώνει τον όρο της "Βιολογικής Αναλογίας" (Wernick, Ausubel, 1997) στα πλαίσια της οποίας γίνονται σημαντικές μελέτες για το μοντέλο φυσικού οικοσυστήματος που είναι καταλληλότερο για μια συγκεκριμένη βιομηχανική δραστηριότητα. Από όλα τα παραπάνω συνάγεται ότι πολλές εκφάνσεις της Τεχνολογίας (του μεγάλου και επιβλητικού "Τ" που θα μας πει εύστοχα ο Rowe) όχι μόνο δεν ενέχουν κάποια ουδέτερη ηθική αξία, αλλά αντιθέτως, στη σημαντική βιομηχανική τους μορφή ας πούμε, αποτελούν -άλλοτε μεγαλύτερη, άλλοτε μικρότερη- απειλή για ένα φυσικό οικοσύστημα. Εδώ πλέον απλώς αναζητούμε και μελετούμε τους τρόπους με τους οποίους η απειλή αυτή θα αμβλυνθεί για χάρη της επιδιωκόμενης ισορροπίας και βιωσιμότητας.
[selida]
ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Η στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η ταυτόχρονη απομάκρυνση από τη νοοτροπία των ορυκτών καυσίμων, η διάθεση για ανακύκληση των απορριμμάτων και φιλτράρισμα των ρύπων αλλά και τόσα άλλα που ήδη προαναφέρθηκαν στο χωρίο της Βιώσιμης Ανάπτυξης, υποδηλώνουν τη συνειδητοποίηση του ανθρώπου ότι είναι ανάγκη ζωτικής σημασίας πλέον να καθιερώσει έναν πιο σοβαρό και συμπαγή ρόλο διαιτητή στον αγώνα μεταξύ της Φύσης και της Τεχνολογίας. Όπως έχει ήδη λεχθεί, ο άνθρωπος δεν επιδιώκει να αλλάξει την Τεχνολογία και να την μετατρέψει σε μια έννοια θετική και φιλική προς τη φύση. Κάτι τέτοιο αποδείχθηκε ως οντολογικά αδύνατο. Αυτό που πραγματικά όμως οφείλει απέναντι στη φύση είναι μια δίκαιη μεταχείριση και μια εντιμότητα απέναντι σε όλα εκείνα τα στοιχεία του Οικοσυστήματος που του προσφέρονται απλόχερα ώστε να τα διαθέσει ελεύθερα και κατά βούληση.
Η ιδέα της διατήρησης και εξέλιξης της Τεχνολογίας είναι εκ των πραγμάτων μια παραδοξολογία ως προς τη φυσική υπόσταση του ανθρώπου. Από την άλλη, η κατάργησή της θα σημαίνει τη διακοπή κάθε εξελικτικής ικανότητας του ανθρωπίνου πνεύματος, πράγμα που θα ταύτιζε οντολογικά τον άνθρωπο με τα υπόλοιπα όντα που απαρτίζουν την Οικόσφαιρα. Η ιδέα της διαιτησίας των ανθρωπίνων τεχνολογικών ενεργειών φαίνεται πολλές φορές δυσάρεστη σε αρκετούς που την αντιμετωπίζουν ως τροχοπέδη συνήθως στα βιομηχανικά και οικονομικά τους σχέδια. Μάλιστα υπάρχουν κάποιοι που διατυπώνουν πως ορισμένοι οικολόγοι υπερβάλλουν και αντιτίθενται στην εξέλιξη της επιστήμης και, εν γένει, στην ίδια την ανθρώπινη υπόσταση αφού τεχνολογία αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της. Απέναντι σε αυτούς, ο Stan Rowe που μας απασχόλησε και παραπάνω θα αντιτείνει το γνωστό ρητό του "Δεν είμαι μισάνθρωπος, αλλά υπερασπιστής της Γης ενάντια στις υπερβολές των ανθρώπων". Τελικώς φαίνεται πως η φύση δε δημιούργησε μόνο δυνάμεις αυτοκαταστροφής, αλλά και δυνάμεις που είναι σε θέση να εμποδίσουν τέτοιες καταστροφικές τάσεις.
[selida]
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ
- Bruntland, G.H. (1987) "Our Common Future - The Bruntland report" - World Commission on Environment and Development
- Descartes, R. (1637) "Discours de la Methode" translation: F.E. Sutcliffe (2001) "Discourse on Method" Penguin Books Ltd
- Emerson R. W. (1870) "The Complete Works of Ralph Waldo Emerson" - Volume VII - "Society and Solitude" - RWE.org
- Huxley, A. (1932) "Brave new world", Penguin Books Ltd., UK
- Katz, E. (1991) "Restoration and Redesign: The ethical significance of human intervention in Nature", Restoration and management notes 9: 90-6
- Lifset, R. (1999) "The Industrial Ecology of Renewable Resources" UNU/ZEF Discussion Paper Series 1, Doc# ZEF-EN-1999-2
- McLuhan, M, Fiore Q. (1967) "The Medium is the Massage" - 2001 reprint: Routledge, an imprint of Taylor & Francis Books Ltd
- McLuhan, M. (1964) "Understanding Media: : The Extensions of Man" - 2001 reprint: Gingko Press
- Moser, A. (2001) "Science and Technology for the future: Nature versus Economy?" Science & Technology, Chem. Biochem. Eng. Q. 15 (2) 33–41, TU Graz, Austria
- Nietzsche, F. (1882) "Die frohliche Wissenschaft" - Ελλ. Μτφρ: Τρουλινού, Λ (1996) "Η Χαρούμενη Γνώση", Εξάντας εκδοτική Α.Ε.
- Rolston, H. (1991) "Values in and Duties to the Natural World", The Broken Circle: Ecology, Economics, Ethics. Yale University Press, New Haven
- Rowe, S. J. (1990) "Technology and Ecology" - Home Place, Essays in Ecology, NeWest Books, Edmonton 1990 pp. 63-70
- Spinoza, Β. (1677) "Ethica Ordine Geometrico Demonstrata" - "Ethics", in Edwin Curley, translator, The Collected Writings of Spinoza, Princeton University Press, 1985, volume 1.
- Suzuki, M. (1999) "Realization of a sustainable society" Tokyo, Japan - Introduction in Zero Emissions, The United Nations University
- Wernick, I, Ausubel, J. (1997) "Research Needs for Industrial Ecology" Program for the Human Environment, Lawrence Livermore National Laboratory, The Rockefeller University
- Αριστοτέλης - "Ηθικά Νικομάχεια" βιβλίο β' Μτφρ: Λυπουρλής Δ. (2002) Εκδ. Ζήτρος, Θεσσαλονίκη
- Ηράκλειτος - "Ο Πόλεμος και η Έρις" - 22.(53). Hermann Diels, Walther Kranz: "Die Fragmente der Vorsokratiker" 9η εκδ. Βερολίνο 1960.
- Παρμενίδης -"Περί Φύσεως", Diels Η, Kranz W, Die Fragmente der Vorsokratiker, Berlin: Weidmannsche Verlags-buchhandlung, 1951.
- Πρωτοπαπαδάκης, Ε. (2005) "Οικολογική Ηθική", Εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα
Πηγή :http://www.filosofia.gr
ΕΙΣΑΓΩΓΗ – Σχέση Φύσης και Τεχνολογίας
Από τη φύση ξεκίνησαν τα πάντα. Από τη φύση εξαρτώνται ο άνθρωπος και ο πολιτισμός που με τόσο κόπο δημιούργησε κατά τις χιλιετίες της πολυτάραχης ύπαρξής του. Η άποψη του Παρμενίδη ότι το Ον είναι Εν, αδιαίρετο, αμετάβλητο και συνεχές (Παρμενίδης, Περί Φύσεως) αποδεικνύει ότι ήδη από την Προσωκρατική εποχή οι φιλόσοφοι είχαν συλλάβει την αδιάσπαστη ενότητα των πάντων. Την άποψη αυτή ενστερνίστηκαν και συνέχισαν ύστεροι δυτικοευρωπαίοι φιλόσοφοι όπως ο Baruch Spinoza που θα την επεκτείνει μέχρι τη διάσταση του Πανθεϊσμού -τα πάντα είναι αναδιπλώσεις του ενός και μοναδικού όντος, του Θεού- (Spinoza, 1677). Η φιλοσοφική αυτή ερμηνεία μας οδηγεί αναπότρεπτα στο συμπέρασμα ότι η φύση είναι δυνατόν να γεννήσει ακόμα και δυνάμεις αυτοκαταστροφής της ή μιας παντελούς αλλοίωσης του χαρακτήρα της όπως τον γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Ο άνθρωπος είναι προϊόν της φύσης, το ίδιο και η ανθρώπινη πνευματική ικανότητα που εξελίσσει τον πολιτισμό ανά τους αιώνες. Η Τεχνολογία είναι προϊόν αυτής της ικανότητας του ανθρώπου. Η καταγωγή λοιπόν της Τεχνολογίας -έστω και μακρινή-, όπως μπορεί να αποδειχθεί και συμπερασματικά με συλλογιστική μέθοδο, είναι από τη φύση. Το γεγονός αυτό και μόνο όμως δεν της εξασφαλίζει φιλικές προθέσεις προς τη φύση, αφού καθώς είδαμε η φύση θεωρείται ως περιεκτική και δυναμικά παραγωγική ακόμα και στοιχείων που μπορούν να εναντιωθούν προς αυτή. Η Τεχνολογία λοιπόν τελικά συμβαδίζει αρμονικά με τη φύση, ή μήπως βρίσκεται στους αντίποδές της; Και αν συμβαίνει το τελευταίο, πώς είναι δυνατόν να το επιτρέψει κάτι τέτοιο ο άνθρωπος που εξαρτάται άμεσα από την υγεία του Οικοσυστήματος;
Η Τεχνολογία είναι ένας ευρέως μεταδοτικός τρόπος να γίνονται κάποια πράγματα τα οποία στο παρελθόν ή ήταν απείρως δυσκολότερα να γίνουν, είτε δε γίνονταν καθόλου. Γύρω από την τεχνολογία χτίζεται ένα περιβάλλον αντιπροσωπευτικό της επιρροής της. Η πρόοδος ταυτίζεται πλέον με την τεχνολογία και η τεχνολογία με την πρόοδο. Κατά τις πρώτες δεκαετίες της βιομηχανικής επανάστασης του 20ου αιώνα η μαζική βιομηχανική παραγωγή θα ωθήσει συγγραφείς να προσδώσουν στην τεχνολογία διαστάσεις μιας νέας πίστης, μιας νέας θρησκείας. Η Τεχνολογία διατυπώνεται από τον Aldous Huxley ως το μεγάλο "Τ", μια μορφή πίστης, θρησκείας, ένας ακέφαλος Σταυρός (Huxley, 1932). To "Τ" o Huxley το χρησιμοποιεί ευστόχως καθώς εκείνη την εποχή είχε ξεκινήσει η μαζική παραγωγή του μοντέλου "Τ" της Ford από τον Henry Ford.
Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, στην τεχνολογία πλέον στηρίζουμε ένα μεγάλο μέρος της καθημερινής ζωής αλλά και των προσδοκιών μας. Οι πολύπλευρες ανακαλύψεις και εξελίξεις σε όλες τις επιστήμες βασίζονται στα πολυποίκιλα τεχνολογικά επιτεύγματα. Σε αυτά στηρίζει ακόμα και την επιβίωσή της ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας. Από την άλλη πλευρά όμως η τεχνολογία για ένα μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού σημαίνει απλώς μια πολυτελή και άπληστη ζωή τη στιγμή που καταναλώνονται τεράστιοι φυσικοί πόροι εξαντλώντας τη γη. Εδώ εγείρεται το ηθικό ζήτημα: Πώς γίνεται να συνυπάρχει η πρόοδος (τεχνολογία) με την ανάγκη της επιβίωσης του φυσικού οικοσυστήματος και των φυσικών πόρων που παρέχονται από αυτό;
[selida]
ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
Η τεχνολογία είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού και εκεί ακριβώς έγκειται και η αναγκαιότητά της. Αποτελεί προϊόν της πνευματικής ικανότητας που απέκτησε ο άνθρωπος μέσα από την εξελικτική ιστορική πορεία του. Ο άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να σταματήσει να μαθαίνει και να εξελίσσεται. Η διάνοια και η πνευματική ικανότητα του ανθρώπου έχει σαφέστατα δυναμικό χαρακτήρα και αυτό συνεχώς αποδεικνύεται στη διάρκεια της ιστορίας με δεδομένα βέβαια κάποια σκαμπανεβάσματα. Ο ενάρετος άνθρωπος είναι εκείνος που κατέχει τη διανοητική αρετή (Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια 1103α). Η διανοητική αρετή είναι εκείνη που χρειάζεται πείρα, χρόνο και διδασκαλία κατά τον Αριστοτέλη. Με βάση αυτά τα δεδομένα ήλθαν και τα τεχνολογικά και βιομηχανικά επιτεύγματα των τελευταίων αιώνων. Η πολιτισμική εξέλιξη είναι ανάγκη να είναι αδέσμευτη αφού είναι στενά συνυφασμένη με την ουσία της ανθρώπινης οντότητας. Η γνώση και η επακόλουθη τεχνολογία φυσικά δε γίνεται να αναχθούν στο επίπεδο του δόγματος όπως γλαφυρά διετύπωσε προηγουμένως ο Huxley, αλλά είναι αδιαμφισβήτητα ένας ασφαλής δρόμος, ένα μέσο προς την κατάκτηση της αρετής όπως αργότερα θα διατυπώσει και ο Nietzsche (Nietzsche, 1882).
Η παραδοσιακή ανθρωποκεντρική φιλοσοφία θέτει τη φύση στην υπηρεσία του ανθρώπου και τον άνθρωπο να έχει το προνόμιο του μοναδικού αξιολογικού κριτή της. Ο ορθολογισμός του Καρτέσιου σχετικά με την περίπτωση των ζώων είναι αντιπροσωπευτικός. Ομολογεί πως αν είχαμε τη δυνατότητα να παράγουμε μηχανές που θα ήταν υποκατάστατα των φυσικών οργάνων ενός ζώου και απλά τις ντύναμε με έναν μανδύα που θα αντέγραφε την εξωτερική όψη του ζώου, δεν θα μπορούσαμε ξεχωρίσουμε το μηχανικό αυτό κατασκεύασμα από τη φυσική υπόσταση του πραγματικού ζώου (Descartes, 1637). Σε αντίθεση φυσικά με τον άνθρωπο που αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει καθώς διαθέτει λογική και ομιλία που δεν μπορεί να αποτυπωθεί με ακρίβεια από μια μηχανή. Η θεώρηση ενός ζωντανού και αναπόσπαστου κομματιού του οικοσυστήματος (ζώο) ως κάτι που δεν διαφέρει απο μία μηχανή είναι κάτι που αναμφισβήτητα αντιτίθεται στις οικοκεντρικές/βιοκεντρικές θεωρίες των τελευταίων αιώνων.
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες επιχειρείται συστηματικά μια προσπάθεια υπέρβασης της παραδοσιακής φιλοσοφίας της παντοκρατορίας του ανθρωποκεντρισμού και του πανίσχυρου ορθολογισμού. Με επιχείρημα ότι ο ορθολογισμός και ο ανθρωποκεντρισμός τελικά δεν είχε και τα θετικότερα των αποτελεσμάτων στον ανθρώπινο πολιτισμό, το ρεύμα της μετανεωτερικότητας, ή αλλιώς μεταμοντερνισμού επιχειρεί να προσδώσει μια σχετικότητα στην έως τούδε θεωρούμενη παντοδύναμη ανθρώπινη λογική, η οποία πλέον εξαρτάται από πολλούς και ποικίλους παράγοντες. Μέσα στα πλαίσια των μετανεωτερικών αυτών θεωρήσεων εντάσσονται και οι λεγόμενες Οικοκεντρικές ή Βιοκεντρικές θεωρίες της Οικολογικής Ηθικής. Η φύση, σύμφωνα με τις δημοφιλείς αυτές οικολογικές (οικοκεντρικές/βιοκεντρικές) θεωρίες διαθέτει εγγενή ηθική αξία. Δεν έχει ανάγκη τον άνθρωπο να την αξιολογήσει σύμφωνα με τις ανάγκες του. Η φύση είναι άλλωστε εκείνη που παράγει και τους φερόμενους ως προνομιούχους αξιολογητές της, τους ανθρώπους (Rolston, 1991). Δεν είναι δυνατόν η ίδια η φύση να αντιμετωπίζεται ως έχουσα χρηστική/σχετική ηθική αξία τη στιγμή που παράγει όλα εκείνα που θεωρούν οι ανθρωποκεντρικοί φιλόσοφοι ως έχοντα εγγενή και απόλυτη ηθική αξία. Ακόμα περισσότερο θα προχωρήσουν στο σκεπτικό τους οι εκπρόσωποι της "Βαθιάς Οικολογίας" (με κυριότερο εισηγητή τον Arne Naess) που θα διαπιστώσουν πως οι άνθρωποι έχουν εισβάλλει πλέον επικίνδυνα στη φύση και πως αυτό είναι εντελώς ανεπίτρεπτο και πως πρέπει οι κυβερνήσεις να λάβουν δραστικά μέτρα για να το περιορίσουν (Drengson, 1999). Οι άνθρωποι δεν έχουν τέτοιο δικαίωμα επέμβασης στη φύση, παρά μόνο στον ελάχιστο βαθμό που είναι αναγκαίος για την ικανοποίηση βασικών βιοτικών αναγκών τους. Άλλωστε περιβαλλοντική και οικοσυστημική πρόοδος δε σημαίνει την αναβάθμιση και εξέλιξη ενός μόνο είδους εις βάρος όλων των άλλων.
Επιπλέον, πολλοί θεωρητικοί της Οικολογικής Ηθικής υποστηρίζουν ότι το γεγονός ότι η φύση προϋπήρχε των ανθρώπων και αυτό και μόνο της προσδίδει μια οντολογική ανεξαρτησία έναντί τους (Katz, 1991). Με βάση αυτή την επιχειρηματολογία η φύση δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται ως ένα απλό μέσο για την επίτευξη των ποικίλων σκοπών του ανθρώπου. Αυτό είναι ένα ακόμα στοιχείο που θέτει τον άνθρωπο απέναντι στη φύση, ως ένα αντίπαλο δέος, παρά το γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι και ο ίδιος ένα φυσικό όν (Πρωτοπαπαδάκης, 2005). Το γεγονός και μόνο όμως ότι ο άνθρωπος είναι φυσικό ον δεν αναιρεί από αυτόν τη δυνατότητα να εναντιωθεί στη φύση για οποιοδήποτε λόγο. Επίσης το επιχείρημα ότι ακόμα και τα ζώα και όλα τα όντα χρησιμοποιούν τη φύση δε μπορεί να σταθεί ως επιχείρημα υπέρ του ηθικού δικαιώματος του ανθρώπου να τη χρησιμοποιήσει και αυτός κατά βούληση καθώς από τη μια πλευρά, ενώ τα υπόλοιπα όντα (εκτός του ανθρώπου) αποκομίζουν από τη φύση εκείνο ακριβώς που είναι γι αυτά βιοτικά απαραίτητο, ενώ από την άλλη ο άνθρωπος χρησιμοποιεί τη φύση τις περισσότερες φορές για να εκπληρώσει το δικό του πολιτισμικό ιδεώδες της ευμάρειας και της ευζωΐας.
Η Τεχνολογία δεν έχει ουδέτερη ηθική αξία σχετικά με την Οικολογία. Οι δυο πλευρές, άλλοτε ισχυρά, άλλοτε πιο ήπια, είναι αντιμαχόμενες. Η Τεχνολογία απαιτεί και καταναλώνει φυσικούς πόρους για να επιτύχει τους σκοπούς της και ταυτόχρονα επιβαρύνει το φυσικό περιβάλλον με απόθεση ουσιών που δε χρειάζεται. Προς απόδειξη του συλλογισμού αυτού δημοσιεύονται έρευνες στον κλάδο της βιοτεχνολογίας που υποστηρίζουν ότι η επιβάρυνση του συνόλου της Οικόσφαιρας εξαρτάται θεμελιωδώς από την ποσότητα του πληθυσμού, από την ευζωΐα και από τις τεχνολογίες που καταναλώνουν φυσικούς πόρους προσπαθώντας να εξασφαλίσουν την ευζωΐα στον πληθυσμό (Moser, 2001). Επομένως η Τεχνολογία εξορισμού τίθεται στην υπηρεσία της ανθρώπινης ευημερίας. Εδώ όμως αποδεικνύεται και η μεγάλη αντίφαση, η μεγάλη τραγικότητα των ενεργειών του ανθρώπου. το ποσοστό της ανθρώπινης ευημερίας είναι αντιστρόφως ανάλογο με την ευημερία του Οικοσυστήματος. Η Οικολογία απαιτεί τη διατήρηση της ακεραιότητας του Οικοσυστήματος. Το Οικοσύστημα διατηρεί ύψιστη ηθική αξία και δε γίνεται να αντιμετωπίζεται ως καταναλωτικό προϊόν που θα χρησιμεύσει στην αύξηση της ευζωΐας των μετεχόντων του πολιτισμού. Η συμβατική τεχνολογία λοιπόν όπως την ξέρουμε σήμερα είναι επιθετική και γεμάτη σκοπιμότητες. Περιέχει ιδέες και αξίες αλλά και εργαλεία των οποίων τη χρήση προωθεί κατάλληλα ώστε ο άνθρωπος να τα χρησιμοποιεί με άκριτο και αβασάνιστο τρόπο. Αν δεν το κατανοήσουμε αυτό καταλήγουμε στην υιοθέτηση της κοινοτοπίας ότι η Τεχνολογία είναι ουδέτερη, σκέψη που μας απομακρύνει από το να προβληματιστούμε σχετικά με ηθικά ζητήματα που αφορούν την ουσία της Τεχνολογίας καθαυτής (Rowe, 1990). Ο κίνδυνος βρίσκεται μέσα στο σκεπτικό ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα σε οποιαδήποτε μορφή της τεχνολογίας και στο ότι δικαιούμαστε να προβληματιζόμαστε ηθικά μόνο και μόνο σχετικά με το πώς χρησιμοποιείται η τεχνολογία από τους ανθρώπους.
Αυτή η μάχη λοιπόν μεταξύ Τεχνολογίας και Οικολογίας είναι αναπόφευκτη και σαφώς ενισχύεται από την ιδέα της αυθυπαρξίας της Τεχνολογίας ως φορέα μηνύματος, ως φορέα ανεξάρτητης ηθικής αξίας. Το βασικό μήνυμα της τεχνολογίας είναι η διαφορά νοοτροπίας ή τρόπου ζωής που εισάγει στην ανθρώπινη κοινωνία. Ο σιδηρόδρομος για παράδειγμα δεν εισήγαγε την έννοια της μεταφοράς, του τροχού ή του δρόμου στην ανθρώπινη κοινωνία αλλά επεξέτεινε και εξέλιξε προηγούμενες ανθρώπινες λειτουργίες δημιουργώντας έτσι νέα είδη πόλεων, εργασιών και ασχολιών. Αυτό είναι μια πραγματικότητα είτε αν ο σιδηρόδρομος λειτούργησε σε ένα τροπικό είτε σε ένα βόρειο περιβάλλον και είναι ανεξάρτητο από το ενδεχόμενο φορτίο ή περιεχόμενο της αμαξοστοιχίας (McLuhan, 1964). Η τεχνολογία είναι ανόητο να πιστεύουμε ότι είναι ουδέτερη. Η τεχνολογία εμπεριέχει ηθική αξία, το μήνυμά της είναι ο ίδιος της ο εαυτός. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα μέσα επικοινωνίας που καταργούν τα σύνορα, απεμπολούν την ιδέα και το πρότυπο του έθνους-κράτους και δημιουργούν στον άνθρωπο μια νέα νοοτροπία και μια νέα ζωή, εκείνη του παγκόσμιου πολίτη ενός παγκόσμιου χωριού (McLuhan, Fiore, 1967). Τελικά το μήνυμα είναι το ίδιο το μέσον, και το μέσον στην προκειμένη περίπτωση ταυτίζεται με την έννοια της τεχνολογίας. Το σημαντικότερο και ουσιαστικότερο γεγονός είναι η καθαυτό ύπαρξη της Τεχνολογίας, του μεγάλου αυτού "Τ", και όχι τα περιεχόμενα και οι ποικίλες εκδοχές της.
Το γεγονός ότι η Τεχνολογία αποκτά μια ανεξάρτητη ηθική υπόσταση αρχικώς μας εκπλήσσει καθώς συνήθως τα δημιουργήματα του ανθρώπου παρουσιάζονται ως φορείς σχετικής (ή χρηστικής) ηθικής αξίας και νοηματοδοτούνται αξιολογικώς ανάλογα με τη χρήση και την αξία που τους αποδίδεται από τον ανθρώπινο παράγοντα που δρα ως μοναδικός τους αξιολογητής. Εδώ πλέον διαδραματίζεται ένα ηθικό παράδοξο στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού. Ένα κατεξοχήν δημιούργημα του ανθρώπου ανεξαρτητοποιείται ώστε να αποτελέσει έναν αυτόνομο ηθικό φορέα. Ο Rolston είχε διατυπώσει πως το οικοσύστημα έχει τη δυνατότητα παραγωγής όντων και εννοιών τα οποία θα διαθέτουν ανεξάρτητη (ή εγγενή) ηθική αξία. Εξαιτίας αυτής της ιδιότητας του οικοσυστήματος, ο Rolston υποστήριξε ότι το Οικοσύστημα δεν έχει απλά εγγενή ηθική αξία, αλλά κάτι σαφώς ανώτερο αξιολογικά. Αυτό το κάτι το ονόμασε Συστημική Ηθική Αξία (Rolston, 1991). Αυτή η ιδιότητα ευλόγως θα μπορούσε, καθώς φαίνεται, να αποδοθεί και στον ίδιο τον άνθρωπο, ο οποίος είναι μέρος του Οικοσυστήματος και εδώ πλέον συνειδητοποιούμε πως και ο όρος της Συστημικής Ηθικής Αξίας για τη φύση αποδεικνύεται ανεπαρκής και μικρός. Η φύση όχι μόνο παράγει εγγενείς ηθικές αξίες, αλλά και όντα (άνθρωποι) που είναι φορείς Συστημικής Ηθικής Αξίας.
[selida]
ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗΣ
Ο καθηγητής Οικολογίας J. Stan Rowe το 1990 μέσω του άρθρου του "Τεχνολογία και Οικολογία" θα προβληματιστεί πάνω στο παράδοξο της οντολογικής συγχώνευσης Οικολογίας και Τεχνολογίας. Από την πλευρά της Οικολογίας θα χρησιμοποιήσει στο σκεπτικό του τον άνθρωπο ως φυσική υπόσταση και αναπόσπαστο κομμάτι του Οικοσυστήματος και από την άλλη πλευρά ορισμένα από τα σύγχρονα τεχνολογικά επιτεύγματα. Εισάγει λοιπόν τον όρο της "Εξωσωματικής Τεχνολογίας", μιας Τεχνολογίας που είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ουσία της φυσικής υπόστασης του ανθρώπου: Τα αεροπλάνα είναι γρήγορα πόδια που προσαρτώνται στον άνθρωπο με ζώνες καθίσματος. Οι τηλεπικοινωνίες είναι γιγάντιες φωνητικές χορδές και τα εκσκαφικά μηχανήματα ένα τεράστιο μυικό σύστημα που μεταχειρίζεται με επιδεξιότητα τη γη. Η τεχνολογία προσδίδει στον άνθρωπο ένα πρωτόγνωρο πολυμήχανο και πολύπλευρο χαρακτήρα.
Τα τεχνολογικά προϊόντα σχηματίζονται με βάση τη σκοπιμότητα του ανθρώπου, παρολαυτά όμως σταδιακά εμπνέουν και άλλες -εν πολλοίς ανεξάρτητες- χρήσεις, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τα μέρη του σώματος ενός ανθρώπου. Όπως ένα παιδί που έχει γεννηθεί με χαρισματικές φωνητικές χορδές είναι πολύ δύσκολο να αποτραπεί από το να τραγουδά, έτσι και ένα παιδί με ένα τσεκούρι στα χέρια θα ανακαλύψει ότι στον κόσμο υπάρχουν όλο και περισσότερα πράγματα που θέλουν κόψιμο. Εδώ είναι που αρχίζουν και οι εκτροπές. Τα Ηνωμένα Έθνη χρησιμοποιούν ένα πολύ γνωστό ρητό που λέει ότι ο πόλεμος ξεκινά στο μυαλό των ανθρώπων.
Ο Rowe φυσικά δεν ισχυρίζεται ότι μια τέτοια οντολογικής φύσεως συγχώνευση θα μας έλυνε τα πρακτικά και θεωρητικά προβλήματα και επιπλέον ισχυρίζεται ότι η συγχώνευση αυτή από μόνη της δείχνει ακόμα πιο έντονα το συγκρουσιακό χαρακτήρα της σχέσης μεταξύ Οικολογίας και Τεχνολογίας: Η δυνατότητα να προσδώσουμε στην τεχνολογία τον χαρακτήρα εξαρτημάτων που επεκτείνουν τον άνθρωπο και τις δυνατότητές του μας οδηγεί αναπόφευκτα και στη σκέψη της δυσχερούς αλλοίωσης της φυσικής εικόνας του ανθρώπου. Με λίγα λόγια ο άνθρωπος οφείλει να αποδώσει στην τεχνολογία αποκλειστικά τον χαρακτήρα του πνευματικού του προϊόντος και όχι της οντολογικής του επέκτασης καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε μια τεράστια αλλοίωση της φυσικής εικόνας του ανθρώπου προς το χειρότερο.
120 χρόνια περίπου πριν διατυπώσει ο Rowe την άποψη σχετικά με την οντολογική αυτή συγχώνευση, ήδη υπήρξαν πρόδρομοι που επιχειρηματολόγησαν πάνω σε αυτό το θέμα. Ο Ralph Emerson υποστηρίζει ότι το ανθρώπινο σώμα είναι ο χάρτης των εφευρέσεων, το γραφείο των πατεντών όπου και βρίσκονται τα πρότυπα, τα μοντέλα από όπου και εκπορεύονται όλα τα σχέδια. Όλα τα εργαλεία και οι μηχανές που βρίσκονται πάνω στον κόσμο είναι επεκτάσεις του σώματος και των αισθήσεων του ανθρώπου. Ο άνθρωπος τελικά είναι μια ιδιοφυία υπηρετούμενη από όργανα (Emerson, 1870). Ο Emerson ήταν γνωστός για τις υπερβατικές του απόψεις και την προσπάθειά του να θεμελιώσει μια θεωρία που θα συνδέει με άρρηκτους δεσμούς τον άνθρωπο με τη φύση. Παρόλαυτά η συγκεκριμένη του απόπειρα οντολογικής σύνδεσης της φυσικής υπόστασης του ανθρώπου με κάθε είδους Τεχνολογική έκφανση οδηγεί το συλλογισμό σε μια αντίφαση. Δεν είναι δυνατό ο άνθρωπος εξορισμού να στρέφεται εναντίον του ίδιου του του εαυτού καθώς σύμφωνα με αυτή τη θεώρηση Τεχνολογία και Ανθρωπος είναι ένα, αλλά η Τεχνολογία -όπως περίτρανα και εμπειρικά αποδείχθηκε- στρέφεται εναντίον της φύσης και επομένως εναντίον του ανθρώπου.
Επιπρόσθετα, η συγχώνευση και η συμφιλίωση δυο τέτοιων αντιθέτων πόλων σύμφωνα με την προσωκρατική Ηρακλείτεια (αλλά και Αναξιμάνδρεια) άποψη είναι κάτι που δεν βοηθάει ιδιαιτέρως στην εξέλιξη του κοσμικού γίγνεσθαι. Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη και πρέπει να την αφήσουμε να επέλθει ώστε να δούμε ποιος θα καταλήξει βασιλιάς και ποιος δούλος (Ηράκλειτος). Το μόνο που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος εδώ ώστε να εξασφαλίσει κάποια απαραίτητα για την επιβίωσή του πράγματα είναι να γίνει διαιτητής αυτής της διαμάχης. Η διαμάχη με την έννοια του ολοκληρωτικού αφανισμού, έννοια που προσδίδει στη διαμάχη περισσότερο ο Αναξίμανδρος με την αλληλεξουδετέρωση των αντιθέτων, θα ήταν κάτι που προφανώς δεν θα διευκόλυνε ούτε τη Φύση, ούτε τον άνθρωπο και τα δημιουργήματά του. Για να αποφευχθεί λοιπόν αυτή η αλληλεξουδετέρωση των αντιμαχόμενων πλευρών ο άνθρωπος επινοεί και εφαρμόζει μεθόδους που υπόσχονται μια βιώσιμη για όλους προοπτική.
[selida]
Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ: ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Ο όρος της Τεχνολογίας όπως και εκείνος της Τεχνολογίας δε γίνεται να νοηματοδοτηθούν εκ νέου ώστε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι είναι σύμμαχοι και όχι αντίπαλοι. Ακόμα και σε περιπτώσεις που η τεχνολογία και ο ανθρώπινος πολιτισμός εν γένει φαίνεται να ενεργούν εις όφελος της φύσης, στην ουσία την εμποδίζουν από την ομαλή εξέλιξή της. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα είναι η περίπτωση μιας πυρκαγιάς. Τα τεχνολογικά μέσα πλέον έχουν εξελιχθεί ώστε οι τρόποι κατάσβεσής της να είναι ποικίλοι και αποτελεσματικοί (πυροσβεστικά αεροπλάνα και ελικόπτερα, οχήματα και εξοπλισμός τελευταίας τεχνολογίας κλπ). Η ανθρώπινη επέμβαση όμως έχει υποστηριχτεί από πολλές οικολογικές πηγές ότι ακόμα και σε αυτή την περίπτωση δεν πρέπει να έχει θέση. Στο οικολογικό πάρκο του Yellowstone, μετά από το ξέσπασμα μιας μεγάλης πυρκαγιάς, υπήρξαν διενέξεις μεταξύ οικολόγων στο αν έπρεπε να επέμβει ο ανθρώπινος παράγοντας ώστε να την κατασβέσει. Αυτοί που υποστήριζαν τη μη επέμβαση του ανθρώπου είχαν σαν κεντρική επιχειρηματολογία το γεγονός ότι η πυρκαγιά έχει ωφέλιμες επιπτώσεις, όπως είναι η αναζωογόνηση του οικοσυστήματος και η αναδιάρθρωσή του πάνω σε πιο υγιείς προδιαγραφές (Rolston, 1991). Βέβαια η πυρκαγιά μπορεί να προήλθε από μη φυσικά μέσα όπως είναι η αμέλεια των ενεργειών ενός ανθρώπου, επομένως κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι ο άνθρωπος πρέπει να επέμβει εκ νέου ώστε να επαναφέρει την ισορροπία. Εδώ ορισμένοι οικολόγοι θα αντιτείνουν ότι αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος και ότι ο άνθρωπος οφείλει να αφήσει την άγρια φύση ανέγγιχτη και να σεβαστεί επιτέλους την αγριότητά της.
Ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι κάτι το ξεχωριστό από τη φύση, άμεσα εξαρτώμενος όμως από την ακεραιότητα της τελευταίας. Πώς είναι δυνατόν όμως με αυτό ως δεδομένο να υποστηρίξουμε ότι η τεχνολογία, στη μορφή της βιομηχανίας για παράδειγμα, μπορεί να εξελιχθεί διατηρώντας παράλληλα ακέραιο το ηθικό δικαίωμα ενός ζωντανού φυσικού οικοσυστήματος στην αυτοσυντήρηση; Εδώ υπεισέρχεται ο ανθρώπινος παράγων ως διαιτητής για να εξομαλύνει τις σχέσεις των δύο αντιμαχόμενων πόλων.
H θεμελιώδης ιδιότητα της βιομηχανίας να καταναλώνει και μερικές φορές να υπερκαταναλώνει φυσικούς πόρους. Εδώ η ανθρωπότητα επεμβαίνει ανασταλτικά και επινοεί τον όρο της βιωσιμότητας ή βιώσιμης ανάπτυξης. Ο όρος της βιωσιμότητας εγείρεται όταν οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες υπερβαίνουν τα προϋπάρχοντα όρια που έχει θέσει η φύση στα οικοσυστήματα της γης. Διαφορετικά ο όρος θα μπορούσε να διατυπωθεί ως βελτίωση της ανθρώπινης δραστηριότητας και κατανάλωσης πόρων μέσα στα λογικά όρια των φυσικών πόρων που αντλούνται από τα οικοσυστήματα της φύσης (Suzuki, 1999). Σε πιο γενικά και -ομολογουμένως- ανθρωποκεντρικά πλαίσια θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ότι βιωσιμότητα είναι η ανάπτυξη που ικανοποιεί τις ανάγκες των συγχρόνων γενεών χωρίς να καταπιέζει εκείνες των μελλοντικών γενεών (Bruntland, 1997). Ο τελευταίος αυτός ορισμός θεωρείται πλέον ο παραδοσιακός και χρησιμοποιείται εκτενώς ως η ακριβέστερη επεξήγηση του όρου της Βιώσιμης Ανάπτυξης διεθνώς. Η ορολογία αυτή είναι καθαρά προϊόν της παραδοσιακής φιλοσοφίας και του ανθρωποκεντρικού μοντέλου σκέψης. Παρολαυτά μπορούμε να εξάγουμε χρήσιμα συμπεράσματα.
Με αυτόν τον όρο εκ των πραγμάτων καταδεικνύονται δυο αντιμαχόμενες πλευρές, η φύση και η τεχνολογία. Ο άνθρωπος δε γίνεται να μετατρέψει την έννοια της τεχνολογίας σε περιβαλλοντικά θετική αλλά να διαιτητεύσει τον αγώνα μεταξύ τεχνολογίας και φύσης (φυσικών πόρων) ώστε να βρεθεί η χρυσή τομή της αριστοτελικής μεσότητας που θα επιτρέψει ένα ευοίωνο μέλλον για τη φύση και τον πολιτισμό εν γένει. Κάτι τέτοιο επιχειρείται μέσω του όρου της "Βιομηχανικής Οικολογίας" όπου κατά κύριο λόγο μελετάται το πώς η τεχνολογική δραστηριότητα μπορεί να τοποθετηθεί στο κατάλληλο οικοσύστημα που θα μπορεί να "αντέξει" την ανάλογη άντληση πόρων και την αφομοίωση του σεβαστού ποσοστού των αποβλήτων (Lifset, 1999). Το μοντέλο αυτό της Βιομηχανικής Οικολογίας ενσωματώνει τον όρο της "Βιολογικής Αναλογίας" (Wernick, Ausubel, 1997) στα πλαίσια της οποίας γίνονται σημαντικές μελέτες για το μοντέλο φυσικού οικοσυστήματος που είναι καταλληλότερο για μια συγκεκριμένη βιομηχανική δραστηριότητα. Από όλα τα παραπάνω συνάγεται ότι πολλές εκφάνσεις της Τεχνολογίας (του μεγάλου και επιβλητικού "Τ" που θα μας πει εύστοχα ο Rowe) όχι μόνο δεν ενέχουν κάποια ουδέτερη ηθική αξία, αλλά αντιθέτως, στη σημαντική βιομηχανική τους μορφή ας πούμε, αποτελούν -άλλοτε μεγαλύτερη, άλλοτε μικρότερη- απειλή για ένα φυσικό οικοσύστημα. Εδώ πλέον απλώς αναζητούμε και μελετούμε τους τρόπους με τους οποίους η απειλή αυτή θα αμβλυνθεί για χάρη της επιδιωκόμενης ισορροπίας και βιωσιμότητας.
[selida]
ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Η στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η ταυτόχρονη απομάκρυνση από τη νοοτροπία των ορυκτών καυσίμων, η διάθεση για ανακύκληση των απορριμμάτων και φιλτράρισμα των ρύπων αλλά και τόσα άλλα που ήδη προαναφέρθηκαν στο χωρίο της Βιώσιμης Ανάπτυξης, υποδηλώνουν τη συνειδητοποίηση του ανθρώπου ότι είναι ανάγκη ζωτικής σημασίας πλέον να καθιερώσει έναν πιο σοβαρό και συμπαγή ρόλο διαιτητή στον αγώνα μεταξύ της Φύσης και της Τεχνολογίας. Όπως έχει ήδη λεχθεί, ο άνθρωπος δεν επιδιώκει να αλλάξει την Τεχνολογία και να την μετατρέψει σε μια έννοια θετική και φιλική προς τη φύση. Κάτι τέτοιο αποδείχθηκε ως οντολογικά αδύνατο. Αυτό που πραγματικά όμως οφείλει απέναντι στη φύση είναι μια δίκαιη μεταχείριση και μια εντιμότητα απέναντι σε όλα εκείνα τα στοιχεία του Οικοσυστήματος που του προσφέρονται απλόχερα ώστε να τα διαθέσει ελεύθερα και κατά βούληση.
Η ιδέα της διατήρησης και εξέλιξης της Τεχνολογίας είναι εκ των πραγμάτων μια παραδοξολογία ως προς τη φυσική υπόσταση του ανθρώπου. Από την άλλη, η κατάργησή της θα σημαίνει τη διακοπή κάθε εξελικτικής ικανότητας του ανθρωπίνου πνεύματος, πράγμα που θα ταύτιζε οντολογικά τον άνθρωπο με τα υπόλοιπα όντα που απαρτίζουν την Οικόσφαιρα. Η ιδέα της διαιτησίας των ανθρωπίνων τεχνολογικών ενεργειών φαίνεται πολλές φορές δυσάρεστη σε αρκετούς που την αντιμετωπίζουν ως τροχοπέδη συνήθως στα βιομηχανικά και οικονομικά τους σχέδια. Μάλιστα υπάρχουν κάποιοι που διατυπώνουν πως ορισμένοι οικολόγοι υπερβάλλουν και αντιτίθενται στην εξέλιξη της επιστήμης και, εν γένει, στην ίδια την ανθρώπινη υπόσταση αφού τεχνολογία αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της. Απέναντι σε αυτούς, ο Stan Rowe που μας απασχόλησε και παραπάνω θα αντιτείνει το γνωστό ρητό του "Δεν είμαι μισάνθρωπος, αλλά υπερασπιστής της Γης ενάντια στις υπερβολές των ανθρώπων". Τελικώς φαίνεται πως η φύση δε δημιούργησε μόνο δυνάμεις αυτοκαταστροφής, αλλά και δυνάμεις που είναι σε θέση να εμποδίσουν τέτοιες καταστροφικές τάσεις.
[selida]
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ
- Bruntland, G.H. (1987) "Our Common Future - The Bruntland report" - World Commission on Environment and Development
- Descartes, R. (1637) "Discours de la Methode" translation: F.E. Sutcliffe (2001) "Discourse on Method" Penguin Books Ltd
- Emerson R. W. (1870) "The Complete Works of Ralph Waldo Emerson" - Volume VII - "Society and Solitude" - RWE.org
- Huxley, A. (1932) "Brave new world", Penguin Books Ltd., UK
- Katz, E. (1991) "Restoration and Redesign: The ethical significance of human intervention in Nature", Restoration and management notes 9: 90-6
- Lifset, R. (1999) "The Industrial Ecology of Renewable Resources" UNU/ZEF Discussion Paper Series 1, Doc# ZEF-EN-1999-2
- McLuhan, M, Fiore Q. (1967) "The Medium is the Massage" - 2001 reprint: Routledge, an imprint of Taylor & Francis Books Ltd
- McLuhan, M. (1964) "Understanding Media: : The Extensions of Man" - 2001 reprint: Gingko Press
- Moser, A. (2001) "Science and Technology for the future: Nature versus Economy?" Science & Technology, Chem. Biochem. Eng. Q. 15 (2) 33–41, TU Graz, Austria
- Nietzsche, F. (1882) "Die frohliche Wissenschaft" - Ελλ. Μτφρ: Τρουλινού, Λ (1996) "Η Χαρούμενη Γνώση", Εξάντας εκδοτική Α.Ε.
- Rolston, H. (1991) "Values in and Duties to the Natural World", The Broken Circle: Ecology, Economics, Ethics. Yale University Press, New Haven
- Rowe, S. J. (1990) "Technology and Ecology" - Home Place, Essays in Ecology, NeWest Books, Edmonton 1990 pp. 63-70
- Spinoza, Β. (1677) "Ethica Ordine Geometrico Demonstrata" - "Ethics", in Edwin Curley, translator, The Collected Writings of Spinoza, Princeton University Press, 1985, volume 1.
- Suzuki, M. (1999) "Realization of a sustainable society" Tokyo, Japan - Introduction in Zero Emissions, The United Nations University
- Wernick, I, Ausubel, J. (1997) "Research Needs for Industrial Ecology" Program for the Human Environment, Lawrence Livermore National Laboratory, The Rockefeller University
- Αριστοτέλης - "Ηθικά Νικομάχεια" βιβλίο β' Μτφρ: Λυπουρλής Δ. (2002) Εκδ. Ζήτρος, Θεσσαλονίκη
- Ηράκλειτος - "Ο Πόλεμος και η Έρις" - 22.(53). Hermann Diels, Walther Kranz: "Die Fragmente der Vorsokratiker" 9η εκδ. Βερολίνο 1960.
- Παρμενίδης -"Περί Φύσεως", Diels Η, Kranz W, Die Fragmente der Vorsokratiker, Berlin: Weidmannsche Verlags-buchhandlung, 1951.
- Πρωτοπαπαδάκης, Ε. (2005) "Οικολογική Ηθική", Εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα
Από zougla.gr
Αναχαίτισαν φορτίο με σκουπίδια στη Βραζιλία
Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010, 06:45
Σύμφωνα με ανακοίνωση Βραζιλιάνων αξιωματούχων αναχαιτίστηκε φορτίο με σκουπίδια από τη Γερμανία που είχαν δηλωθεί ψευδώς ως αγαθά που εισάγονταν νόμιμα.Το Ινστιτούτο Περιβάλλοντος και Ανανεώσιμων Φυσικών Πόρων της Βραζιλίας (Ibama) ανακοίνωσε χθες Τρίτη ότι το φορτίο περιείχε 22 τόνους οικιακά σκουπίδια που είχαν φορτωθεί στο λιμάνι του Αμβούργου δηλωμένα ψευδώς ως πλαστικά προς ανακύκλωση και μεταπώληση στη Βραζιλία.
Οι αρχές της Βραζιλίας έδωσαν προθεσμία 10 ημερών για την επιστροφή του φορ-τίου στη Γερμανία.
Το φορτίο μετέφερε στο Ρίου Γκράντε ντου Σουλ η ναυτιλιακή εταιρία Hanjin Shipping της Νότιας Κορέας, ενώ την εξαγωγή στη Βραζιλία χειρίστηκε μια εταιρία καταχωρημένη στο Ηong Kong, η Dashan.
Στα συνοδευτικά έγγραφα δηλωνόταν ότι το υλικό προερχόταν από την Τσεχία και προοριζόταν για την Βραζιλιάνικη εταιρία Recoplast.
Ο πρόεδρος της Ibama, τόνισε ότι η μεταφορά των σκουπιδιών αποτελεί κατάφωρη παραβίαση της Συνθήκης της Βασιλείας (1988), που είχε στόχο να μειωθεί η μεταφορά επικίνδυνων αποβλήτων σε διεθνές επίπεδο, ειδικά από ανεπτυγμένες σε λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες.
Ο ίδιος δήλωσε χαρακτηριστικά: «Η παραβίαση μιας διεθνούς συνθήκης αποτελεί προσβολή για τις χώρες που την έχουν κυρώσει κι αυτή η συγκεκριμένη περίπτωση δείχνει περιφρόνηση για τη Βραζιλία και τη Βραζιλιάνικη κοινωνία».
Τρίτη 17 Αυγούστου 2010
Πληροφορίες για αλλαγές στην εκτός σχεδίου δόμηση.
Πηγή skai.gr
Την κατάργηση της αρτιότητας των τεσσάρων στρεμμάτων για τα εκτός σχεδίου οικόπεδα εξετάζει σύμφωνα με πληροφορίες το υπουργείο Περιβάλλοντος για την αποφυγή δημιουργίας νέας γενιάς αυθαιρέτων .
Εξετάζεται ο υπερδιπλασιασμός του ορίου αρτιότητας και στο εξής για την οικοδόμηση εκτός σχεδίου θα απαιτούνται 10 στρέμματα.
Εξετάζεται επισης το σενάριο να γίνουν αυξήσεις ανάλογα με την περιοχή έτσι ώστε όπου υπάρχουν ελεύθερες εκτάσεις να γίνει απαγορευτική η δόμησή τους.
Την κατάργηση της αρτιότητας των τεσσάρων στρεμμάτων για τα εκτός σχεδίου οικόπεδα εξετάζει σύμφωνα με πληροφορίες το υπουργείο Περιβάλλοντος για την αποφυγή δημιουργίας νέας γενιάς αυθαιρέτων .
Εξετάζεται ο υπερδιπλασιασμός του ορίου αρτιότητας και στο εξής για την οικοδόμηση εκτός σχεδίου θα απαιτούνται 10 στρέμματα.
Εξετάζεται επισης το σενάριο να γίνουν αυξήσεις ανάλογα με την περιοχή έτσι ώστε όπου υπάρχουν ελεύθερες εκτάσεις να γίνει απαγορευτική η δόμησή τους.
MUSIC!!
Χαρισμένο στους τοπικούς νυν και ελπίζοντες να γίνουν οι επόμενοι το μήνυμα είναι χαλαρό ,και καλοκαιρινό.Μην Φοβάστε τα Blogs να φοβάστε για τις ανόητες εκτιμήσεις που έχετε για όλους εμάς τον λαό σας δλδ.Γνωρίζουμε πιό πολλά απο όσα νομίζετε και καταλαβαίνουμε περισσότερα από όσα νομίζετε ότι μπορούμε να καταλάβουμε .
Οποτε χαλαρώστε και σκεφτείται πώς θα βοηθήσετε τον τόπο μας...όσο έχετε την δυνατότητα φυσικά γιατί ο καθένας πάει μέχρι εκεί που τον πάνε τα πόδια του και το μυαλό του.Απλά όπου σταματάτε γυρίστε γύρω σας και ζητήστε βοήθεια δεν θα σας την αρνηθεί κανείς...:)
Οποτε χαλαρώστε και σκεφτείται πώς θα βοηθήσετε τον τόπο μας...όσο έχετε την δυνατότητα φυσικά γιατί ο καθένας πάει μέχρι εκεί που τον πάνε τα πόδια του και το μυαλό του.Απλά όπου σταματάτε γυρίστε γύρω σας και ζητήστε βοήθεια δεν θα σας την αρνηθεί κανείς...:)
H προσπάθεια της Παρέμβασης Πολιτών Ερμιονίδος συνεχίζεται..
Απο την ΠΑΠΟΕΡ.
Μετά την προσπάθεια της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ τις περασμένες Εβδομάδες για συλλογή πλαστικού ανακυκλώσιμου υλικού και μετά από σχετική μας πρόταση προς τον Δήμο Κρανιδίου, μας διαβεβαίωσε ο Δήμαρχος Κρανιδίου, ότι διαθέτει χώρο κατάλληλο για την αποθήκευση παρόμοιου υλικού, το οποίο ακολούθως θα προωθηθεί στο ΚΔΑΥ Τρίπολης,
Οι ενεργοί πολίτες που στήριξαν την προσπάθεια μας και έδειξαν πως είναι έτοιμοι για την ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ, φτάνει να τους δοθεί η δυνατότητα και που δεν έπαψαν να μας τηλεφωνούν για την < επόμενη > φορά, παρ όλο που εξ αρχής είχαμε δηλώσει ότι ούτε θέλουμε, ούτε είμαστε σε θέση να υποκαταστήσουμε την Δημοτική Αρχή, μπορούν να απευθύνονται στο
Μετά την προσπάθεια της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ τις περασμένες Εβδομάδες για συλλογή πλαστικού ανακυκλώσιμου υλικού και μετά από σχετική μας πρόταση προς τον Δήμο Κρανιδίου, μας διαβεβαίωσε ο Δήμαρχος Κρανιδίου, ότι διαθέτει χώρο κατάλληλο για την αποθήκευση παρόμοιου υλικού, το οποίο ακολούθως θα προωθηθεί στο ΚΔΑΥ Τρίπολης,
Οι ενεργοί πολίτες που στήριξαν την προσπάθεια μας και έδειξαν πως είναι έτοιμοι για την ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ, φτάνει να τους δοθεί η δυνατότητα και που δεν έπαψαν να μας τηλεφωνούν για την < επόμενη > φορά, παρ όλο που εξ αρχής είχαμε δηλώσει ότι ούτε θέλουμε, ούτε είμαστε σε θέση να υποκαταστήσουμε την Δημοτική Αρχή, μπορούν να απευθύνονται στο
ΤΗΛ. 2754022589 Για τα σημεία συλλογής.
Αναμένουμε ασφαλώς γραπτή διαβεβαίωση, ότι τα αποθηκευμένα υλικά θα προοθούνται εξ ολοκλήρου στο ΚΔΑΥ Τρίπολης, προκειμένου να ανακυκλωθούν.Απαξ δάσος εσαεί δάσος
ΠηγήTVXS
Παράνομες έκρινε το Συμβούλιο της Επικράτειας τις οικοδομικές άδειες για πολυτελείς βίλες, που χτίστηκαν από ξενοδοχειακό συγκρότημα, μέσα στο δάσος Σταυρονικήτα, στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής. Πρόκειται για συγκρότημα πολυτελών κατοικιών που κατασκεύασε η εταιρεία «Σάνη» σε παραθαλάσσια δασική έκταση 2.233 στρεμμάτων στην περιοχή.
«Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι οι πολίτες μπορούν να πράξουν αυτό που δεν κάνει το κράτος και η αυτοδιοίκηση: την προστασία των δασών και των συλλογικών αγαθών», δήλωσε για το θέμα, σε συνέντευξη Τύπου, ο ευρωβουλευτής Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Το Συμβούλιο της Επικρατείας επιβεβαιώνει την αρχή ``άπαξ δάσος εσαεί δάσος``, κάτι που έχει τεράστια σημασία, πανελλαδικά», τόνισε.
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας σε διάσκεψη, η οποία πραγματοποιήθηκε κεκλεισμένων των θυρών, αποφάσισε οριστικά και αμετάκλητα την κατεδάφιση των παράνομων πολυτελών κατοικιών. Οι συγκεκριμένες βίλες θα πρέπει να κατεδαφιστούν αμέσως μετά τη δημοσίευση της απόφασης της Ολομέλειας, το φθινόπωρο.
Το ΣτΕ απέρριψε τις αιτήσεις τριτανακοπών που είχαν καταθέσει οι ιδιοκτήτες των πολυτελών κατοικιών. Με τις αιτήσεις (τριτανακοπές) αυτές οι ιδιοκτήτες ζητούσαν να ανακοπούν (ανατραπούν) παλαιότερες αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ που είχαν κρίνει ότι είναι παράνομη η ανέγερση των 21 συγκεκριμένων κατοικιών.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι από την ακύρωση των οικοδομικών αδειών δεν υπήρξε επέμβαση στο συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα της ιδιοκτησίας. Και αυτό διότι η ανέγερση των κατοικιών εντός δασικής έκτασης έγινε με παράνομες οικοδομικές άδειες. Ούτε όμως αποδυναμώθηκε και το δικαίωμα των ιδιοκτητών για οικιστική εκμετάλλευση των ακινήτων τους, για τα οποία, επειδή βρίσκονται μέσα σε δάσος, ουδέποτε ήταν επιτρεπτή η οικοδόμησή τους.
«Να σημειωθεί ότι, για αρκετά χρόνια, δικηγόρος των ιδιοκτητών και του συγκροτήματος ``Σάνη Α.Ε.``, που κατασκεύαζε και πουλούσε στο δάσος βίλες και συγκρότημα πολυτελών κατοικιών ήταν το γραφείο του καθηγητή του Διοικητικού Δικαίου και πρώην υπουργού της ΝΔ Προκόπη Παυλόπουλου», δήλωσε ο κ. Τρεμόπουλος. Όσον αφορά για το τι πρόκειται να γίνουν τα παράνομα κτίσματα μετά τη δικαστική απόφαση, ο κ.Τρεμόπουλος υπογράμμισε ότι «η απόφαση για κατεδάφιση είναι πολιτική και βρίσκεται στα χέρια της κυβέρνησης».
Σημείωση .Blog
Πολύ σημαντική δικαστική απόφαση.Θεωρητικά θα μπορουσαν να προσβληθεί η νομιμότητα των γνωστών συνεταιρισμών που ξεκίνησαν επί χούντας σε δασικές εκτάσεις.
Επίσης δείχνει ότι μια ενεργή ομάδα πολίτων μπορεί να φέρει αποτέλεσμα έστω και μετά απο αρκετό χρόνο.
Παράνομες έκρινε το Συμβούλιο της Επικράτειας τις οικοδομικές άδειες για πολυτελείς βίλες, που χτίστηκαν από ξενοδοχειακό συγκρότημα, μέσα στο δάσος Σταυρονικήτα, στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής. Πρόκειται για συγκρότημα πολυτελών κατοικιών που κατασκεύασε η εταιρεία «Σάνη» σε παραθαλάσσια δασική έκταση 2.233 στρεμμάτων στην περιοχή.
«Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι οι πολίτες μπορούν να πράξουν αυτό που δεν κάνει το κράτος και η αυτοδιοίκηση: την προστασία των δασών και των συλλογικών αγαθών», δήλωσε για το θέμα, σε συνέντευξη Τύπου, ο ευρωβουλευτής Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Το Συμβούλιο της Επικρατείας επιβεβαιώνει την αρχή ``άπαξ δάσος εσαεί δάσος``, κάτι που έχει τεράστια σημασία, πανελλαδικά», τόνισε.
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας σε διάσκεψη, η οποία πραγματοποιήθηκε κεκλεισμένων των θυρών, αποφάσισε οριστικά και αμετάκλητα την κατεδάφιση των παράνομων πολυτελών κατοικιών. Οι συγκεκριμένες βίλες θα πρέπει να κατεδαφιστούν αμέσως μετά τη δημοσίευση της απόφασης της Ολομέλειας, το φθινόπωρο.
Το ΣτΕ απέρριψε τις αιτήσεις τριτανακοπών που είχαν καταθέσει οι ιδιοκτήτες των πολυτελών κατοικιών. Με τις αιτήσεις (τριτανακοπές) αυτές οι ιδιοκτήτες ζητούσαν να ανακοπούν (ανατραπούν) παλαιότερες αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ που είχαν κρίνει ότι είναι παράνομη η ανέγερση των 21 συγκεκριμένων κατοικιών.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν ότι από την ακύρωση των οικοδομικών αδειών δεν υπήρξε επέμβαση στο συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα της ιδιοκτησίας. Και αυτό διότι η ανέγερση των κατοικιών εντός δασικής έκτασης έγινε με παράνομες οικοδομικές άδειες. Ούτε όμως αποδυναμώθηκε και το δικαίωμα των ιδιοκτητών για οικιστική εκμετάλλευση των ακινήτων τους, για τα οποία, επειδή βρίσκονται μέσα σε δάσος, ουδέποτε ήταν επιτρεπτή η οικοδόμησή τους.
«Να σημειωθεί ότι, για αρκετά χρόνια, δικηγόρος των ιδιοκτητών και του συγκροτήματος ``Σάνη Α.Ε.``, που κατασκεύαζε και πουλούσε στο δάσος βίλες και συγκρότημα πολυτελών κατοικιών ήταν το γραφείο του καθηγητή του Διοικητικού Δικαίου και πρώην υπουργού της ΝΔ Προκόπη Παυλόπουλου», δήλωσε ο κ. Τρεμόπουλος. Όσον αφορά για το τι πρόκειται να γίνουν τα παράνομα κτίσματα μετά τη δικαστική απόφαση, ο κ.Τρεμόπουλος υπογράμμισε ότι «η απόφαση για κατεδάφιση είναι πολιτική και βρίσκεται στα χέρια της κυβέρνησης».
Σημείωση .Blog
Πολύ σημαντική δικαστική απόφαση.Θεωρητικά θα μπορουσαν να προσβληθεί η νομιμότητα των γνωστών συνεταιρισμών που ξεκίνησαν επί χούντας σε δασικές εκτάσεις.
Επίσης δείχνει ότι μια ενεργή ομάδα πολίτων μπορεί να φέρει αποτέλεσμα έστω και μετά απο αρκετό χρόνο.
Δευτέρα 16 Αυγούστου 2010
tuta absoluta -Ολικη καταστροφή για την καλλιέργεια τομάτας.
Οδηγίεςγια την καταπολέμηση του επιβλαβούς οργανισμού
Tuta absoluta (Lepidoptera: Gelechidae)
Η Tuta absoluta είναι έντομο που προσβάλλει την τομάτα σε πολλές χώρες της Νοτίου Αμερικής
από το 1970 και εξαπλώνεται ταχύτατα Η παρουσία της Tuta absoluta αναφέρθηκε για πρώτη
φορά στο τέλος του 2006 σε τοματοκαλλιέργειες στην Ισπανία και το
2009 εμφανίστηκε σε
διάφορες περιοχές της Ελλάδας φέτος εμφανίστηκε και στην περιοχή μας προκαλώντας
καταστροφές σε καλλιέργειες τομάτας κυρίως σε θερμοκήπια.
Μορφολογία
Το ενήλικο έχει μήκος 5-7mm και άνοιγμα πτερύγων 8-10mm. Το χρώμα του είναι ασημογκρί ενώ
στις άνω πτέρυγες φέρει μαύρες κουκκίδες.
Βιολογία
Έχει περισσότερες από 12 γενεές το έτος. Το ενήλικο θηλυκό ωοτοκεί στη κάτω επιφάνεια του
ελάσματος των φύλλων, στους νεαρούς βλαστούς και στους ποδίσκους των ανθοταξιών. Το θηλυκό
γεννά έως και 250 αυγά κατά τη διάρκεια της ζωής του. Η εκκόλαψη γίνεται μετά από 4-6 ημέρες. Οι
νεαρές προνύμφες τρυπούν την επιδερμίδα και σκάβουν ακανόνιστες στοές . Επίσης εισχωρούν
στους ακραίους οφθαλμούς, τους νεαρούς βλαστούς, τους ποδίσκους των ανθοταξιών καθώς και
τους νεαρούς καρπούς, δημιουργώντας επίσης στοές.
Το έντομο διαχειμάζει είτε στο στάδιο του αυγού, είτε της νύμφης, είτε σαν ακμαίο. Τα ακμαία είναι
δραστήρια μόνο τη νύχτα, ενώ την ημέρα κρύβονται σε διάφορα καταφύγια.
Φυτά ξενιστές (προσβάλλει):
1.Κύρια καλλιεργούμενα είδη:
Τομάτα- Μελιτζάνα- Πατάτα- Πιπεριά- Φασολιά
2.Αυτοφυή :
Αγριοτοματιά- Τάτουλας
Για την διαπίστωση ή μη της παρουσίας του επιβλαβούς οργανισμού Tuta absoluta,
οι καλλιεργητές, φυτωριούχοι, διακινητές και συσκευαστές πρέπει να διενεργούν
μακροσκοπικούς ελέγχους.
Συμπτώματα
Σε καρπούς τομάτας
Η προσβολή συνήθως διαπιστώνεται κάτω από τον κάλυκα του καρπού και
δεν είναι ορατή στα αρχικά στάδια, παρά μόνο εάν ανασηκωθούν τα σέπαλα
του κάλυκα. Σε προχωρημένο στάδιο η προσβολή είναι ορατή καθώς είναι
ευδιάκριτες οι στοές και τα σφαιροειδή αποχωρήματα από την τροφική
δραστηριότητα της προνύμφης. Προσβολές έχουν διαπιστωθεί σε όλα τα
στάδια ανάπτυξης και ωρίμανσης του καρπού
Σε φύλλα και σε στελέχη
Η διαπίστωση προσβολής από τον εχθρό στα φύλλα είναι σχετικά δύσκολη.
Στα αρχικά στάδια μοιάζει αρκετά με προσβολή από υπονομευτή φύλλων
Liriomyza spp. και δύσκολα μπορεί να αξιολογηθεί. Σε προχωρημένο στάδιο η
προσβολή μπορεί να διακριθεί πιο εύκολα, καθώς οι στοές είναι πολύ
μεγαλύτερες από αυτές που προκαλεί ο υπονομευτής. Ορατά είναι και τα
σφαιροειδή αποχωρήματα που δεν παρατηρούνται σε προσβολές από
Liriomyza spp. Προσβολές παρατηρούνται σε νεαρούς βλαστούς και στις
μασχάλες των φύλλων. Οι στοές είναι λιγότερο ευδιάκριτες, όμως τα
σφαιροειδή αποχωρήματα βοηθούν στον εντοπισμό των προσβολών.
Έλεγχοι σε υλικά συσκευασίας
Για την ανεύρεση ακμαίων ή νυμφών σε συσκευαστήρια, να γίνεται προσεκτικός
έλεγχος στα υλικά συσκευασίας.
Τρόπος μετάδοσης
Μεταδίδεται με τη μεταφορά προσβεβλημένων φυτών, καρπών ή και με τις
συσκευασίες. Επίσης μπορεί να μεταφέρεται με τον άνεμο εντός μιας περιοχής.
Παραγωγή που παρατηρούν συμπτώματα παρόμοια με αυτά που αναφέρθηκαν παραπάνω πρέπει
αμέσως να ενημερώσουν την διεύθυνση Γεωργίας (Τηλ.2752060257 )
Μέτρα που πρέπει να παρθούν είναι
Σε υπό κάλυψη καλλιέργειες:
α) κλείσιμο των ανοιγμάτων με ειδικό εντομοστεγές δίκτυ (τύπος 16x10),
β) εγκατάσταση προθαλάμου με διπλές πόρτες στα θερμοκήπια,
γ) απομάκρυνση και καταστροφή προσβεβλημένων καρπών, φύλλων και βλαστών με
ασφαλή φυτοϋγειονομική μέθοδο,
δ) καταστροφή των αυτοφυών ξενιστών, στον περιβάλλοντα χώρο, με ασφαλή
φυτοϋγειονομική μέθοδο,
ε) επεμβάσεις με εγκεκριμένα φυτοπροστατευτικά προϊόντα,
και
στ) χρήση κατάλληλων εγκεκριμένων παγίδων για την εκτίμηση των επιπέδων του
πληθυσμού.
Σε υπαίθριες καλλιέργειες:
α) επεμβάσεις με εγκεκριμένα φυτοπροστατευτικά προϊόντα,
β) απομάκρυνση και καταστροφή προσβεβλημένων καρπών, φύλλων με ασφαλή
φυτοϋγειονομική μέθοδο,
γ) καταστροφή των αυτοφυών ξενιστών, στον περιβάλλοντα χώρο, με ασφαλή
φυτοϋγειονομική μέθοδο,
δ) χρήση κατάλληλων εγκεκριμένων παγίδων για την ακριβή εκτίμηση των επιπέδων
του πληθυσμού.
Για την καταπολέμηση του εντόμου έχει δοθεί κατ’ εξαίρεση έγκριση διάθεσης στην αγορά
για τα εξής εντομοκτόνα σκευάσματα :
1. ZORO 1,8 EW, VERTIS 1,8 CS,ABAMEC 1,8 EC, ABAMECTIN ΦΑΡΜΑ-ΧΗΜ 1,8EC.
( δραστική ουσία abamectin )
2. α)BACTOSPEINE WG. β) BATHURIN 16.000 WP (δραστική ουσία Bacillus thuringiensis
var. kurstaki )
3.STEWARD 30 WG ( δραστική ουσία Indoxacarb )
4. LASER 480 SC. ( δραστική ουσία Spinosad )
5. BELT 24 WG . ( δραστική ουσία Flubendiamide ) Μόνο για τομάτα θερμοκηπίου.
6. ALVERDE 24 SC( δραστική ουσία Metaflumizone ) Μόνο για τομάτα θερμοκηπίου.
7. PYRINEX 25 SC ( δραστική ουσία Chlorpyrifos )
Για την αποφυγή ανάπτυξης ανθεκτικότητας του εντόμου συνιστάται όχι πάνω από
2 φορές εφαρμογή με το ίδιο σκεύασμα στην ίδια καλλιεργητική περίοδο.
Είναι σημαντική η έγκαιρη διάγνωση και η άμεση εφαρμογή των επεμβάσεων.
Επισημαίνουμε ότι η χρήση των φυτοπροστατευτικών προϊόντων πρέπει να γίνεται
Τηρώντας τις οδηγίες που αναγράφονται στις συσκευασίες (δόση και ημέρες που
απαιτούνται πριν την συγκομιδή).
Σ.Σ Το βρήκα στο site τουυ Δήμου Μεταξάδων.
το αρθρο του Παρον που λέγαμε.
ΝΑ ΕΠΕΜΒΕΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ Για ένα κομμάτι ψωμί πάνε να φάνε 342 στρέμματα της ΔΕΠΟΣ στο Πόρτο Χέλι
| ||||
| | ||||
Σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων μεθοδεύεται σε βάρος της περιουσίας της ΔΕΠΟΣ Α.Ε. (Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας και Στέγασης). Τη μοναδική μετοχή την έχει το Δημόσιο, στο οποίο μεταβιβάζονται όλα τα περιουσιακά της στοιχεία μετά την απόφαση της διάλυσής της η οποία (απόφαση) πρόκειται να δημοσιευθεί στο ΦΕΚ τον άλλο μήνα. | ||||
Η άλωση της περιουσίας της ΔΕΠΟΣ βρίσκεται σε εξέλιξη. Αφορμή τα ενοίκια που χρωστάει για τα γραφεία που έχει σε κτίριο του Ιδρύματος Κασιμάτη (λέγεται ότι πρόεδρος είναι ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος) και το ποσό της οφειλής ανέρχεται σε 110.000 ευρώ! Το ίδρυμα προχώρησε σε κατάσχεση και ήδη έχει προσδιορισθεί αναγκαστικός πλειστηριασμός που θα γίνει στις 29 Σεπτεμβρίου για 342 στρέμματα σε κτήμα της ιδιοκτησίας της ΔΕΠΟΣ στο Πόρτο Χέλι, συνολικής εκτάσεως 1.000 στρεμμάτων, που είχαν παραχωρηθεί από το Δημόσιο κατά την ίδρυση της ΔΕΠΟΣ με τον Ν. 446/76. Η αντικειμενική αξία των 342 στρεμμάτων, τα οποία αποτελούν το «μπον φιλέ» της έκτασης, ορίστηκε σε 10.500.000 ευρώ και η πρώτη προσφορά σε 7.000.000 ευρώ (20.500 ευρώ/στρέμμα!). Να σημειωθεί ότι για τη συνολική έκταση των 1.000 στρεμμάτων επιτρέπεται οργανωμένη δόμηση και για τον λόγο αυτόν έχει ενταχθεί σε ΠΕΡΠΟ (Περιοχή Ειδικά Ρυθμιζόμενης Πολεοδόμησης). Η συνολική αξία της ιδιοκτησίας αυτής της ΔΕΠΟΣ ΑΕ στο Πόρτο Χέλι υπολογίζεται με τους μετριότερους υπολογισμούς σε 200.000.000 ευρώ (200.000 ευρώ/στρέμμα). Και αυτό προκύπτει από το αναμφισβήτητο στοιχείο που υπάρχει, την αγορά εκτάσεως εκτός σχεδίου, που απέχει 5-7 χλμ. από τη θάλασσα, από εταιρεία που κατασκευάζει τουριστικό συγκρότημα στον Άγιο Παντελεήμονα Κρανιδίου στην τιμή των 35.000 ευρώ/στρέμμα. Δεν είναι τυχαίο ότι η έκταση αυτή της ΔΕΠΟΣ στο Πόρτο Χέλι έχει μπει στο μάτι των οικοπεδοφάγων της περιοχής, οι οποίοι ήδη έχουν «κατασπαράξει» εκτάσεις του Δημοσίου και έχουν αποκλείσει τον αιγιαλό και περιορίζουν κατά «βούληση» τις δασικές εκτάσεις. Ξέρουν ότι τα 1.000 στρέμματα της ΔΕΠΟΣ αποτελούν μοναδική ευκαιρία οργανωμένης δόμησης σε τουριστική περιοχή. Ο αναγκαστικός πλειστηριασμός της έκτασης των 342 στρεμμάτων για... 110.000 ευρώ αποτελεί για τους «ταλιμπάν» οικοπεδοφάγους τον πολιορκητικό κριό για την πραγματοποίηση των σκοπών τους. Και εδώ τίθεται το εύλογο ερώτημα πώς είναι δυνατόν μια τέτοια έκταση-χρυσάφι να βγαίνει στο σφυρί για 110.000 ευρώ. Ακόμα και άθελά της η διοίκηση του Ιδρύματος Κασιμάτη δίνει λαβή για ένα σωρό δυσμενή, ακόμη και κακόβουλα σχόλια. Όπως επίσης κάνει εντύπωση η σιωπή των τοπικών φορέων, με πρώτο τον Δήμο Κρανιδίου, όπου υπάγεται το Πόρτο Χέλι. Αλλά και των τοπικών βουλευτών. Κανείς δεν εξοργίζεται γι’ αυτό το σκάνδαλο που προωθούν «κάποιοι»; Θα πρέπει να παρέμβει αμέσως ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου για να ζητήσει την αναβολή του πλειστηριασμού και να βρει άλλον τρόπο να εισπράξει το ίδρυμα τα 110.000 ευρώ για τα ενοίκια που του χρωστάει η ΔΕΠΟΣ. Επίσης, ας ρίξει και μια ματιά εκεί στην Ερμιόνη η υπουργός Περιβάλλοντος, γιατί η πολεοδομική αναρχία και παρανομία είναι ορατή σε κάθε βήμα. Αυτά και στο επόμενο φύλλο περισσότερα, μαζί με αποκαλύψεις για καταπάτηση του αιγιαλού από λιμάνια που έχουν κατασκευαστεί από επώνυμους. | ||||
ΔΕΠΟΣ -Πορτο-χελι
Απο τoν γείτονα αυτό το δημόσιο έγγραφο του Δήμου Κρανιδίου.
Σαφής τοποθέτηση του Δημοτικού Συμβουλίου το 2000 επί δημαρχίας κ.Καμιζή
Οντως αναμένουμε τα σημερινά έγγραφα για το Θέμα.Δεν χρειαζεται να παίζουμε την κολοκυθιά.
Θ.Δ
Σαφής τοποθέτηση του Δημοτικού Συμβουλίου το 2000 επί δημαρχίας κ.Καμιζή
Οντως αναμένουμε τα σημερινά έγγραφα για το Θέμα.Δεν χρειαζεται να παίζουμε την κολοκυθιά.
Θ.Δ
Κυριακή 15 Αυγούστου 2010
Οι επτά ρίζες της βίας
Πηγή Art of crime
Οργανώνουν και οργώνουν τη σάρκα, το πνεύμα και την ψυχή των ανθρώπων. Είναι οι επτά ρίζες της βίας κατά τον Γκάντι.
Οι επτά ρίζες της βίας
(Seven Roots of Violence)
(Seven Roots of Violence)
Του Κώστα Γεωργουσόπουλου
Οργανώνουν και οργώνουν τη σάρκα, το πνεύμα και την ψυχή των ανθρώπων. Είναι οι επτά ρίζες της βίας κατά τον Γκάντι.
Παρ΄ όλο που θα έπρεπε να είναι και αυτονόητες αλλά και θεμελιώδεις αρχές της παιδείας και κάθε φορά διαπιστώνουμε την παρουσία τους πάντα καταστροφική στη ζωή των κοινωνιών, τις ξεχνάμε ή, το χειρότερο, ιδρύουμε θεσμούς και οι επτά αυτές ρίζες της βίας οργανώνουν και οργώνουν τη σάρκα, το πνεύμα και την ψυχή των ανθρώπων. Είναι οι επτά ρίζες της βίας όπως τις ταξινόμησε, με πείρα μακράς πολιτικής και ηθικής ζωής ο Μαχάτμα Γκάντι και εν τέλει, έπεσε θύμα μιας από αυτές. Θα μου επιτρέψετε, χρόνοι που είναι, να τις αναφέρω και να τολμήσω να τις αναλύσω, πιθανώς δασκαλίστικα:
1. Λατρεία χωρίς θυσία. O άνθρωπος από τη φύση του ωθείται προς έναν λατρευτικό στόχο. Και δεν αναφέρομαι μονάχα στις θρησκείες, αλλά κάθε τι που εγγυάται ή προσδοκάται πως είτε με την προσευχή είτε με την αφοσίωση θα μας αποκαλύψει μια πτυχή του αγνώστου, μια καταφυγή, μια απελευθέρωση από τη δουλεία, τη δειλία, τον τρόμο του θανάτου, τη μοναξιά. Θεός ή φύση, έρωτας ή επιστήμη, ομάδα ή άτομο μπορούν για κάποιον να γίνουν εστία, βωμός, καταφύγιο, όαση, γέφυρα μεταβίβασης, λιμάνι σωτηρίας. Αλλά κάθε τι που αναδεικνύεται σε λατρευτικό ιδανικό, ιδέα, σώμα, ψυχή, κάθε τι που αναζητείται ως σανίδα σωτηρίας και σωσίβιο για να μη γίνει αυθεντία, τυραννία, απειλή, τρομοκράτης αισθημάτων και αξιωματούχος αρχών, απαιτεί εκ των πραγμάτων ταπείνωση, προσφορά, αυταπάρνηση, παραίτηση από εγωισμούς. Σε αντίθετη περίπτωση το λατρευτικό αντικείμενο, η μάζα ή το πρόσωπο γίνεται ταμπού, ξόανο, Μολώχ ή αντικείμενο συναλλαγής, εκβιασμών και αισθηματικής δωροδοκίας. Ο Θεός, η φύση, ο έρωτας χωρίς θυσία και ταπείνωση είτε σιωπά, είτε αποδρά, είτε σκοτώνει ή σκοτώνεται.
2. Πλούτος χωρίς εργασία. Χωρίς να ανάγεται η εργασία σε αυτοσκοπό, όπως έγινε η μοναδική αρετή σωτηρίας στον καπιταλισμό και στον προτεσταντισμό, σφυρηλατεί την κοινωνικότητα, το καθήκον και το δικαίωμα να υπάρχεις και να δικαιώνεσαι ως πολίτης και να αποδέχεσαι τη συνθήκη του συμβιώνειν. Ο διαχειριστής ενός πλούτου που δεν κατέκτησε με τον προσωπικό του μόχθο ή και αν τον κληρονόμησε, δεν τον αναγνωρίζει και δεν τον σέβεται ως προϊόν εργασίας και ανθρώπινης δημιουργικότητας, καταντά αυταρχικός, αλαζόνας, κτητικός, υψώνει τείχη αυθαίρετης ιδιοκτησίας, ταπεινώνει και εξευτελίζει τον φτωχό και ως εκ τούτου τον προκαλεί να απαντήσει με τη βία της διαμαρτυρίας στη βία της κατοχής και της αποκλειστικής χρήσης του πλούτου ως οργάνου εξουσίας και ισχύος. Όποιος δεν μόχθησε δεν πονάει ούτε αντιλαμβάνεται τον μόχθο του άλλου και τα προϊόντα του μόχθου του. Ο περιφρονητής της εργασίας ασκεί βία και παράγει αντι-βία.
3. Απόλαυση χωρίς συνείδηση. Και το ζώο διψά, πεινά, αναζητά τον ερωτικό του σύντροφο, αγαλλιά χωρίς δεσμά και γκέμια, χωρίς λουρί και ζυγό να καλπάζει, να πετά, να απολαμβάνει και να χαίρεται το φυσικό του περιβάλλον. Αλλά δεν το ξέρει. Μόνο ο άνθρωπος ξέρει, έχει συνείδηση και ως εκ τούτου κάνει επιλογή της ποιότητας και της ποσότητας μιας απόλαυσης. Το να συμπεριφέρεται σαν το ασυνείδητο ζώο διεκδικώντας βίαια την τροφή του, το σεξ, τα αντικείμενα του πόθου και των ορέξεών του, είναι σαν να απορρίπτει αυτό το μέγα και συνάμα δύσχρηστο προνόμιο με το οποίο τον προίκισε η φύση ή ο Θεός (διαλέγετε και παίρνετε), τη λογική, τη συνείδηση. Η ποιότητα των απολαύσεων αλλάζει μέσα στον χρόνο, οι συνθήκες, τα ήθη, οι αξίες, οι σκοποί αλλάζουν και άξονα και φορά και βάθος. Αλλά ανάμεσα στα αξιώματα «ό,τι μ΄ ευχαριστεί είναι καλό» των ηδονιστών και των επικούρειων και «ό,τι μ΄ ευχαριστεί είναι αμαρτία» κάθε ασκητικής, υπάρχει μια κλίμακα συνειδητών και λελογισμένων επιλογών που καθιστούν την απόλαυση, όποιας φύσεως (πνευματική, υλιστική, συναισθηματική, αισθητική) εμπειρία ζωής και κατάφαση ζωής. Η άκριτη άγρα ηδονής, απόλαυσης, ικανοποίησης συνεπάγεται βία, λαγνεία, ακόρεστη επιθυμία και ακροβασία στις παρυφές της αυτοκαταστροφής που είναι η πλέον ηλίθια απόλαυση της βίας.
4. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά. Αυτή δα τη διαπίστωση τη βιώνει η ανθρωπότητα από την εποχή που τη διατύπωσε και η σωκρατική- πλατωνική φιλοσοφία: «Επιστήμη χωριζομένη αρετής πανουργία φαίνεται» και είναι. Αυτή τη βία τη βιώνουμε καθημερινά, αφού και οι επιστημονικές θεωρίες, συχνά, αποδεικνύεται ότι αγνοούν τον άνθρωπο, έστω κι αν ισχυρίζονται πως ευεργετούν την ανθρωπότητα (μια έννοια εν τέλει αφηρημένη). Τώρα που μας ταλανίζει μια παγκόσμια οικονομική κρίση, προϊόν συγκεκριμένων οικονομικών στρατηγικών και εφαρμογή επιστημονικών μεθόδων, διαπιστώνουμε στο πετσί μας, καθένας άνθρωπος ξεχωριστά, τη βία που ασκεί στο σώμα μας, στο πνεύμα μας, στη συνείδησή μας και στην ίδια μας τη ζωή, ένα σύστημα επιστημονικών αξιωμάτων που η αλαζονεία διακήρυξε πως είναι γενικής ισχύος και παγκοσμίου χρήσεως. Τους ίδιους κινδύνους απάνθρωπης επέμβασης στην ιστορία και στη φύση κρύβουν κάποιες βιολογικές, γενετικές, πυρηνικές θεωρίες, πρακτικές και εφαρμογές, που εν ονόματι της ασφάλειας, της υγείας, της εκπαίδευσης, του δημογραφικού προβλήματος, της ευγονίας και του γήρατος, αγνοώντας τον άνθρωπο αυτόν εδώ, ευαγγελίζονται πολιτικές, κοινωνικές, καλλιτεχνικές ουτοπίες, βιάζοντας την ανθρώπινη περιπέτεια των ιδεών και των αξιών και ωθώντας τον ανέτοιμο άνθρωπο σε βίαιη εξέγερση.
5. Συναλλαγή χωρίς ηθική. Ο άνθρωπος εισήλθε στην Ιστορία όταν πραγματοποίησε την πρώτη του συναλλαγή. Από την πρωτόγονη αγορά έως τις μέρες μας δημιούργησε ένα έξοχο και συχνά ορθολογιστικό πλέγμα συναλλακτικών ηθών. Η φερεγγυότητα, η πίστη και η αξιοπιστία των συναλλασσομένων στηρίχτηκαν πάντα σε εδραίες και δοκιμασμένες αξίες που είχαν να κάνουν με την τιμή, την ειλικρίνεια, τη σοβαρότητα που έχουν επενδυθεί στο προϊόν της συναλλαγής. Και δεν είναι μόνο τα υλικά αγαθά που έπρεπε να διαθέτουν αυτές τις προδιαγραφές. Τα πνευματικά αλλά και τα αισθητικά προϊόντα και γιατί όχι τα ψυχικά και συναισθηματικά αγαθά που προσφέρονται στον άλλον με ελπίδα αμοιβαιότητας, προκαλούν βίαιη αντίδραση αν υποκρύπτουν απάτη, υποκρισία, παραπλάνηση, νοθεία, υποκλοπή, προδοσία. Ο προδομένος άνθρωπος, όπως και ο εξαπατημένος πελάτης, εραστής, συνεργάτης, λαός, φυλή κ.λπ. αισθάνεται ως βιασμό κάθε παραβίαση των συναλλακτικών ηθών και όχι σπάνια, θα έλεγα απλώς ποικιλοτρόπως, αντιδρά με βία.
6. Γνώση χωρίς χαρακτήρα. Και όταν λέμε χαρακτήρα δεν εννοούμε μόνο τις καταβολές ενός ανθρώπου, ό,τι η κληρονομικότητα τον εφοδιάζει αλλά ό,τι το αξίωμα ότι ο άνθρωπος είναι μορφώσιμο ζώο, δηλαδή επιδέχεται εκπαίδευση, άρα και δυνητική αναδόμηση, διόρθωση ή βελτίωση και εμπλουτισμό των φυσικών του ροπών, ό,τι λοιπόν ως σύνθεση πολλών παραγόντων προκύπτει αποτελώντας την προσωπικότητα, την ιδιοσυστασία κάθε ατόμου. Η γνώση είναι διάχυτη, διαχειρίσιμη, ερμηνευτέα, διαδοτέα και κοινόχρηστη. Είναι ως εκ τούτου «δυνάμει». Η ανάφλεξη δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς πάτημα του συμπλέκτη. Άρα η κίνηση και η γονιμότητα της γνώσης, η ωφέλειά της, θέλει ικανό οδηγό, ασκημένο, προσεκτικό, ευέλικτο και πειθαρχημένο. Στον χαρακτήρα ενός χρήστη της γνώσης έγκειται αν ένα βότανο ή μια ουσία θα γίνει φάρμακο ή φαρμάκι. Η επιπολαιότητα, η αλαζονεία, ο εγωτικός χαρακτήρας, το θράσος, η άγνοια των ορίων μιας πράξης ή μιας χρήσης του γνωστικού υλικού ή εργαλείου και τη γνώση την καθιστά τυραννική, όργανο βιασμού, αλλά και τον χρήστη μιας τέτοιας γνώσης βιαστή συνειδήσεως, νόμων, αξιών και σκοπών.
7. Πολιτική χωρίς αρχές. Αυτονόητο; Αμ δε! Όλοι επικαλούνται βέβαια κάποιες αρχές και πολιτικές- κομματικές και ιδεολογικές, αλλά και ατομικές που τάχα καθορίζουν τον βίο τους και την πολιτική τους συμπεριφορά. Και δεν αμφιβάλλω, εγώ τουλάχιστον προσωπικά, πως και έχουν και θέλουν να τις ακολουθούν. Αλλά δεν μπορούν. Το όλο σύστημα, και τούτο και το άλλο που κατέρρευσε, και όσα τυραννικά επικαλέστηκαν τάχα μου τη διαφθορά και την έκπτωση αξιών για να επέμβουν βιαίως, ενέχουν τη βία, την καταστολή, την ίντριγκα, τη διαπλοκή, τις υπόγειες και ανοίκειες συναλλαγές στο γενετικό τους μόρφωμα. Καμία από τις αξίες που επικαλείται ο Περικλής στον «Επιτάφιο» δεν εφαρμόστηκε. Αν είχαν εφαρμοστεί δεν θα εκφωνούσε έναν επικήδειο που καταγράφει ο Θουκυδίδης όταν η Αθηναϊκή Δημοκρατία έχει καταρρεύσει έτσι ώστε ο «Επιτάφιος» να ηχεί, όπως σωστά το διατύπωσε ο Ι. Κακριδής ως Επικήδειος της Δημοκρατίας. Απόδειξη; Ολόκληρο το έργο του Αριστοφάνη: ένα σατιρικό ρέκβιεμ για τον βιασμό των δημοκρατικών αρχών στη δικαιοσύνη, την εκπαίδευση, την πολιτική, την ηθική, την αισθητική και την οικονομία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)