Μια χώρα -ένας ζωγράφος .Νίκος Τουτουντζής απο την Ελλάδα

Ο κόσμος στον οποίο ζούμε, παίρνουμε τις αναπνοές μας, ο κόσμος στον οποίο περιπλανιόμαστε είναι ένας κόσμος εικόνων που μας προσφέρει πληροφορίες και γνώσεις. Ψάχνω τη δική μου αλήθεια μέσω συνεχούς αναζήτησης, μια διαδικασία που θα με φέρει πιο κοντά στο Φως. Το Φως αυξάνεται από τις σκιές τη λάμψη στα ανθρώπινα μάτια, τις άκρες των θαλάσσιων κυμάτων, την ακτίνα ενός κεριού. Η τέχνη είναι ο ιεραπόστολος της εσωτερικής μου φλόγας. Το ταξίδι για το «Ιθάκη» μέσα από τους πίνακες μου.

ΒΡΑΒΕΙΑ

2020- Διακρίθηκε ως ο καλύτερος καλλιτέχνης του μήνες Αυγούστος, Σεπτέμβριος, στο international site: your masterpieces discover art.

2019- 2 επιτυχημένες ατομικες εκθέσεις στον Διόνυσο και τον Άγιο Στέφανο.

2018-Αύγουστος, 3η θέση μεταξύ 217 συμμετοχών στο διεθνή διαγωνισμό από την ASC, ΗΠΑ

2018 - Μαρτίου, 8η θέση μεταξύ 288 υποβολών στο Διεθνή διαγωνισμό με ASC, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

2017 - Νοέμβριος, 3η θέση μεταξύ 220 υποβολών στο Διεθνή διαγωνισμό με ASC, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

2017 - Μαρτίου, 7η θέση μεταξύ 407 υποβολών στο Διεθνή διαγωνισμό με ASC, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

2017 - Φεβρουάριος, 7 η θέση μεταξύ 398 υποβολών στο Διεθνή διαγωνισμό με ASC, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

2016 - 7η θέση μεταξύ 407 υποβολών στο Διεθνή διαγωνισμό με ASC, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

2016 - 2η θέση σε διαγωνισμό Εθνικής Τέχνης από την Ακαδημία Καλών Τεχνών και Πολιτισμού ΜΠΟΡΓΙΑΣ

2013- 8η θέση μεταξύ 247 υποβολές στο διαγωνισμό National Art από Borgias καλές τέχνες και τον πολιτισμό Ακαδημία.

Βιογραφικό

https://nicktoutart.com/

Εχω ασχοληθεί με τη ζωγραφική αφού θυμάμαι τον εαυτό μου. Στην πραγματικότητα τα χρώματα ήταν τα πρώτα μου «παιχνίδια», ακόμη και πρίν  πώς να περπατώ.

Λίγο νωρίτερα από τα εφηβικά μου χρόνια, σπούδασα σχέδιο και χρώματα για να γνωρίσω τους «Old Masters».

Από τότε είχα μια διαδρομή σε διάφορα στούντιο καλλιτεχνών όπως το «Αγιο Ιερόθεο Σχολή Αγιογραφίας», το «Καλλιτεχνικό Στούντιο Καλλιθέας» και τελευταία η συνεργασία μου με τον ζωγράφο Νικόλαο Πίσσα με έδρα τον Πειραιά, 2002 -2005.

Το 2004 έγινσ δεκτός στην Εθνική Σχολή Αρχαιότητας και στην Αποκατάσταση της Τέχνης.

Εκείνη την περίοδο πραγματοποιήθηκε η πρώτη μου έκθεση.

Στο μεταξύ συμμετείχα επίσης σε πολλές ομαδικές εκθέσεις ως μέλος της Unesco και του PELTE.

Από το 2013 και μετά αποφάσισα να δοκιμάσω τις δυνατότητες της δικής μου καλλιτεχνικής άποψης σε εθνικό και διεθνές επίπεδο με διάφορες διακρίσεις και υποτροφία από την Ακαδημία Καλών Τεχνών και Πολιτισμού BORGIAS το 2016.

Συντηρώ το καλλιτεχνικό μου στούντιο στον Πειραιά, κοντά στη θάλασσα, πηγή εσωτερικής «Catharsis» και έμπνευσης.

Mια χώρα ένας ζωγράφος..Βουλγαρία και ο Vladimir Dimitrov - Maystora

 Vladimir Dimitrov - Maystora ( Βουλγαρική : Владимир Димитров - Майстора ) (1 Φεβρουαρίου 1882 - 29 Σεπτεμβρίου 1960), ήταν Βούλγαρος ζωγράφος , εισηγητής και δάσκαλος. Θεωρείται ένας από τους πιο ταλαντούχους Βούλγαρους ζωγράφους του 20ου αιώνα και ίσως ο πιο αξιόλογος στυλίστας της βουλγαρικής ζωγραφικής στην εποχή της εποχής μετά το ρωσοτουρκικό πόλεμο . Τα πορτραίτα και οι συνθέσεις του έχουν εκφραστικό και ζωντανό χρώμα, ιδεαλιστική ποιότητα εικόνας, βαθιά συμβολική δύναμη και πρωτοτυπία. Το κύριο θέμα που διερευνά είναι η σχέση του ανθρώπου με τη φύση. Αν και δεν θεωρεί τον εαυτό του θρησκευόμενο, θεωρεί τη Φύση ως κυβερνώμενη από ένα υπέρτατο πνεύμα. μοιράζεται ότι ο κύριος σκοπός των έργων του είναι να ανυψώσει τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα, να το φέρει πιο κοντά στην αρμονία που αντιπροσωπεύει αυτό το πανταχού παρόν πνεύμα.

Ο Vladimir Dimitrov γεννήθηκε στο Frolosh, κοντά στο Kyustendil και ξεκίνησε την καριέρα του ως υπάλληλος. Το 1903 εγγράφηκε στην σχολή ζωγραφικής στη Σόφια όπου για πρώτη φορά ονομάστηκε Master ( Maystora ). Το 1922 συναντήθηκε με τον Αμερικανό John Crane στη Ρώμη και τον έδωσε μεγάλο μέρος της δουλειάς του για τα επόμενα χρόνια. Στην περίοδο πριν και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ταξίδεψε εκτενώς, επισκέφθηκε τη Ρωσία, την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και τις ΗΠΑ. Μετά από αυτό πέρασε σχεδόν όλη τη ζωή του στο χωριό Shishkovtzi.

Ο Βλάντιμιρ Ντιμιτρόφ φημίζεται όχι μόνο για τα έργα του αλλά και για τον τρόπο ζωής του. Η οικογένειά του ήταν φτωχή, αλλά ακόμη και όταν έγινε διάσημος, προσπαθούσε να δώσει όλα τα υπάρχοντά του και τα χρήματά του, ζώντας σε φτώχεια και ασκητισμό , φορούσε παλιά ρούχα, χωρίς να ξυρίζει και να τρώει μόνο χορτοφαγικό φαγητό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, ακόμη και όταν ήταν ζωντανός, πολλοί πίστευαν ότι ήταν άγιος και έδειξε μεγάλη αγάπη γι 'αυτόν.

Ο Vladimir Dimitrov ήταν ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης που περιελάμβανε φωτεινά χρώματα μέσα στην τέχνη του και σήμερα το έργο του μπορεί να θεωρηθεί φουβιστικός και όχι εξπρεσιονιστικός . Χρησιμοποιεί ένα ευρύ φάσμα μετα-ιμπρεσιονιστικών τεχνικών, αλλά τα έργα του διατηρούν πάντα μια ισχυρή σχέση με την πραγματικότητα και προσπαθούν να απλοποιήσουν πολλά από τα στοιχεία και τις συνθέσεις για να τα κάνουν προσιτά για ένα ευρύτερο κοινό. Η κύρια εκφραστική δύναμη δεν προέρχεται από τη σαφήνεια των εικόνων αλλά από τα χρώματα. Περισσότεροι από 700 ελαιογραφίες του εκτίθενται στην «Πινακοθήκη Βλαντιμίρ Δημήτρουφ» στο Κουσάντεσιλ .

Ζωγραφικη:Μια χώρα ένας ζωγράφος.Αυστρία και ο Gustav Klimt

Ο Γκούσταφ Κλιμτ (Gustav Klimt, 14 Ιουλίου 1862 – 6 Φεβρουαρίου 1918) ήταν Αυστριακός ζωγράφος και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κινήματος της Απόσχισης (Sezession) της Βιέννης που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Αρ Νουβό (Art Nouveau). Είχε σημαντική συμβολή στη διεθνή αναγνώριση της αυστριακής τέχνης και υπήρξε από τους πρώτους που κατάφεραν να συνδυάσουν την εικονιστική με την αφηρημένη ζωγραφική.

Μια χώρα ,ενας ζωγράφος.Τσεχία και ο Antonín Slavíček

Antonín Slavíček ( 16 Μαΐου 1870 , Πράγα-Παλιά Πόλη - 1 Φεβρουαρίου 1910 , Πράγα - Holešovice ^[2] ) ήταν Tσέχος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος . Είναι ο ανώτατος εκπρόσωπος της τσέχικης τέχνης γύρω στο 1900 , που βγήκε από την κληρονομιά του  ρεαλισμού , αλλά ήδη από το 1898 άρχισε να δημιουργεί πίνακες ζωγραφικής χρώματος, βιαστικά και τρόμου, που δίνει την εντύπωση κίνησης και στροβιλισμού. Ήταν κύριος στην καταγραφή του φωτός και της σκιάς.

Δημιούργησε τα έργα του στο Hostišov στην περιοχή Τσεχική Σιβηρία , όπου πήγε στον συγγραφέα Jan Herben . Από το 1903 έως το 1905 έζησε στην Kameničky κοντά στο Hlinsko . Ήθελε να γνωρίσει το τοπίο των Highlands μετά την ανάγνωση του μυθιστορήματος Η Δύση από το 1899 από τον Karel Václav Rais ( 1859 - 1926 ). Προσπάθησε να καταγράψει το χαρακτήρα και τις αλλαγές του τοπίου. Περισσότεροι από εβδομήντα πίνακες ζωγραφικής του, που ζωγράφισε εδώ, θεωρούνται αριστούργημά του. Επειδή η γυναίκα του Bohumila μεγάλωσε στο Štolmíř στην Κεντρική Βοημία, δημιουργήθηκαν μερικά από τα έργα του. Για παράδειγμα, η εκκλησία ζωγραφικής στο Štolmíř απεικονίζει το μνημειακό μπαρόκ εκκλησία του St. Havla . Σήμερα η ζωγραφική αποθηκεύεται στην Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης στο Roudnice nad Labem . Στο τέλος της ζωής του (από το 1905 ) ζωγραφίζει τις γωνίες της Πράγας , η οποία έγινε η νέα του έμπνευση και το κύριο θέμα των καμβάδων του.

Ζωγραφική :Τρείς κινέζοι ζωγράφοι απο την Whuhan της Κίνας

Ένας πίνακας του Leng Jun.

Ο Leng είναι ένας ζωγράφος υπερρεαλισμού. Αφιερωμένο στις παραδοσιακές καλλιτεχνικές μεθόδους, καλεί τακτικά τους φίλους να ζωγραφίζει στο στούντιό του, ένα ιστορικό σπίτι δυτικού τύπου στο κέντρο του Wuhan. Ο ίδιος διακόσμησε το σπίτι, χρησιμοποιώντας παλιά έπιπλα ευρωπαϊκού στιλ και εσωτερικές διακοσμήσεις για να προκαλέσει την αίσθηση ενός κλασσικού σαλονιού.

Ζωγραφική.Μια χώρα μια ζωγράφος.Αυστρια και η Greta Freist

Η Greta Freist γεννήθηκε το 1904 στο Weikersdorf της Κάτω Αυστρίας. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Βιέννη στην τάξη Rudolf Bacher και Rudolf Jettmar. Κατά τη διάρκεια της μαθητείας της συναντήθηκε με τον Gottfried Goebel, ο οποίος έγινε ο συνθέτης της ζωής και του καλλιτέχνη. Μαζί με τον συγγραφέα Heimito von Doderer ζούσαν σε ένα στούντιο στο Hartäckerstraße (Hartäckerstreet) στη Βιέννη.  Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο τα έργα της προβλήθηκαν στις εκθέσεις του συλλόγου καλλιτεχνών Hagenbund. 

Το 1936 μετανάστευσε στο Παρίσι, όπου ήταν σε θέση να εκθέσει στο Salon d'Automne και στο Salon Independentes. 

Το 1949  η Freist άρχισε να κάνει αφηρημένες ζωγραφιές, αλλά αργότερα επέστρεψε στην εικαστική τέχνη. Μαζί με τον Gottfried Goebel ίδρυσε το γαλλικό τμήμα του συλλόγου καλλιτεχνών "Art Club" στο Παρίσι. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο εκθέτει έργα στο Salon of the Realités Nouvelles το 1954 και το 1955. Το 1961 το πολιτιστικό γραφείο της Βιέννης αφιέρωσε έκθεση στην Greta Freist και ως μέλος του συλλόγου καλλιτεχνών "Der Kreis" (ο κύκλος) παρουσίασε τα έργα της και στις εκθέσεις. Το 1991 το Μουσείο της Κάτω Αυστρίας διοργάνωσε μια μεγάλη ατομική έκθεση της Greta Freist.

Η Γκρέτα Φρέιστ πέθανε το 1993 στο Παρίσι.

Ζωγραφική.Μια χώρα ,ένας ζωγράφος ,Ιαπωνία και ο Fujishima Takeji

 O Fujishima Takeji15 Οκτωβρίου 1867 - 19 Μαρτίου 1943) ήταν ένας Ιάπωνας ζωγράφος, γνωστός για τη δουλειά του στην ανάπτυξη του Ρομαντισμού και του ιμπρεσιονισμού μέσα στο τέχνασμα της τέχνης yoga (τέχνης δυτικού τύπου) στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ού αιώνα Ιαπωνική ζωγραφική . Στα τελευταία του χρόνια, επηρεάστηκε από το κίνημα της αρτ νουβό .

Ο Fujishima γεννήθηκε σε μια οικογένεια ex- samurai class στο Kagoshima , το Satsuma Domain στο νότιο Kyūshū , στην Ιαπωνία, όπου ο πατέρας του ήταν συντηρητής του Shimazu clan daimyō . Μετά από σπουδές τέχνης στο Middle School του Kagoshima έφυγε από το σπίτι το 1884 για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Τόκιο , πρώτα με τον Kawabata Gyokusho , καλλιτέχνη nihonga σχολείου Shijō . Εντούτοις, o Fujishima προσελκύστηκε από τις νέες τεχνικές ελαιογραφίας στο δυτικό στυλ και άλλαξε σε ζωγραφική yoga , η οποία έμαθε κάτω από τους Yamamoto Hōsui και Soyama Yukihiro. Το πτυχίο του, "Cruelty", παρουσιάστηκε στην 3η Έκθεση Meiji Art Association το 1891, όπου το είδε ο μυθιστοριογράφος και ο κριτικός τέχνης Mori Ōgai .

Ο Fujishima μετακόμισε στο Tsu στο νομό Mie το 1893, όπου ήταν βοηθός δάσκαλος στο Mie Prefectural Elementary School, αλλά σύντομα επέστρεψε στο Τόκιο το 1896 με τη χορηγία της Kuroda Seiki για να γίνει βοηθός καθηγητής στη Δυτική Ζωγραφική του Σχολείου Τέχνης του Τόκιο Τμήμα. Συμμετείχε επίσης στην καλλιτεχνική coterie της Kuroda, την Hakubakai (White Horse Society).

Ταξιδεύοντας στη Γαλλία το 1905, ο Fujishima μελέτησε τις τεχνικές της ιστορικής ζωγραφικής κάτω από τον Fernand Cormon στο École nationale supérieure des Beaux-Arts στο Παρίσι και την προσωπογραφία στο πλαίσιο της Carolus-Duran στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης στην Ιταλία . Επέστρεψε στην Ιαπωνία το 1910 και έγινε καθηγητής στην Σχολή Καλών Τεχνών του Τόκιο και μέλος της Imperial Art Academy . Το 1937, ήταν ένας από τους πρώτους αποδέκτες του νεοδημιουργημένου Τάγματος Πολιτισμού της ιαπωνικής κυβέρνησης.

Ο Fujishima πέθανε το 1943. ο τάφος του βρίσκεται στο νεκροταφείο Aoyama , στο Τόκιο.

Ζωγραφική :Μια χώρα ένας ζωγράφος.Βελγιο και ο Michaël Borremans

                                                            Ο Άγγελος , το 2013

Ο Michaël Borremans είναι ένας σύγχρονος Βέλγος καλλιτέχνης του οποίου τα φωτογραφικά έργα ζωγραφικής χαρακτηρίζονται από την ασυνήθιστα σουρεαλιστική απεικόνιση. 
Το έργο του ομοιότητες με αυτό  του Edouard Manet, για το υγρό πινέλο του και για την επιλογή του για το θέμα που είχε υποστεί παραμόρφωση. 
"Δεν εργάζομαι θεματικά. Αλλά τελικά, τα έργα από μια ορισμένη περίοδο έχουν πάντα ένα στοιχείο που τα συνδέει μαζί », εξήγησε. "Για παράδειγμα, υπήρξε μια εποχή που ζωγράφισα κορίτσια ύπνου ή κορίτσια που φαινόταν νεκρά. 
Αυτός είναι πιθανότατα ένας τρόπος για να εκφράσετε κάτι που υποσυνείδητα ασχολείστε. "Γεννημένος το 1963 στο Gerardsbergen του Βελγίου, έλαβε το MFA του το 1996 από το Hogeschool για το Wetenschap en Kunst στη Γάνδη και συνέχισε να εργάζεται για αρκετά χρόνια ως δάσκαλος στο Δευτεροβάθμιο Δημοτικό Ινστιτούτο Τέχνης της Γάνδης. 
Το 2014, ήταν το αντικείμενο της αναδρομικής εκπόνησης στα μέσα της καριέρας "Michaël Borremans: As Sweet as It Gets" στο Palais des Beaux-Arts στις Βρυξέλλες. 
Οι πίνακες Borremans μπορούν να βρεθούν σε ιδρύματα σε όλο τον κόσμο, όπως το Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Λος Άντζελες, το Μουσείο Καλών Τεχνών στη Βοστόνη και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Νέα Υόρκη. Σήμερα ζει και εργάζεται στη Γάνδη του Βελγίου.

                                                            Η Ζωγραφική , 2006

                                                     Κορίτσι που τρώει , το 2014

Goat!

Μια χώρα ,ενας ζωγράφος : Ηνωμένο Βασίλειο και ο Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαουζ

Ο Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαουζ (John William Waterhouse, 6 Απριλίου 1849 – 10 Φεβρουαρίου 1917) ήταν Βρετανός ζωγράφος, που δραστηριοποιήθηκε στα τέλη της Βικτωριανής εποχής. Ήταν οπαδός των Προραφαηλιτών καλλιτεχνών και συνεχιστής του έργου τους.

Ο Γουότερχαουζ ξεκίνησε την καλλιτεχνική του σταδιοδρομία με κλασικά θέματα και έντονες επιρροές από το κλασικιστικό πνεύμα των Άλμα – Ταντέμα και Φρέντερικ Λέιτον και για κάποιο διάστημα ειδικεύτηκε σε ρωμαϊκά θέματα. Στην πιο ώριμη όμως περίοδο της καριέρας του ανεξαρτητοποιείται από τα δεσμά της ακαδημαϊκής τεχνοτροπίας και δέχεται επιρροές από τους Προραφαηλίτες ζωγράφους, κυρίως από τον Έντουαρντ Μπερν – Τζόουνς, αλλά και από τους συγχρόνους του καλλιτέχνες του Ιμπρεσιονισμού.

Η θεματολογία των έργων του επικεντρώνεται σε σκηνές από τη μυθολογία της αρχαίας Ελλάδας, αλλά και τη ρωμαϊκή ιστορία. Το 1874, εκθέτοντας το έργο του «Ο Ύπνος και ο ετεροθαλής αδελφός του ο Θάνατος» (Sleep and His Half-Brother Death) στη Βασιλική Ακαδημία, σημειώνει μεγάλη επιτυχία και παίρνει διθυραμβικές κριτικές. Παρόμοια επιτυχία σημειώνει και με τους πίνακές του «Μετά τον χορό» (1876) και «Η επίσκεψη ενός άρρωστου παιδιού στο Ναό του Ασκληπιού» (1877). Ένα άλλο προσφιλές έργο του Γουότερχαουζ ήταν η «Οφηλία» (1888), με κάποιες φανερές επιρροές από τους πίνακες της Οφηλίας, που φιλοτέχνησαν οι Προραφαηλίτες ζωγράφοι Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι και ο Τζων Έβερετ Μίλαι.

Ένα από τα πιο διάσημα έργα του Γουότερχαουζ είναι «Η Δεσποσύνη του Σαλότ» (The Lady of Shallot, 1888 - Πινακοθήκη Τέιτ, Λονδίνο), που το ζωγράφισε δυο ακόμη φορές στα 1894 και 1909 ή 1910, που προέρχεται από ένα ποίημα του Άλφρεντ Τένισον και είναι εμπνευσμένο από το μεσαιωνικό κύκλο των ιστοριών του Αρθούρου. Διηγείται την τραγική ιστορία ενός απογοητευμένου κοριτσιού από τον αποτυχημένο έρωτά του με τον ιππότη Λάνσελοτ, ξεκινώντας για το τελευταίο ταξίδι της ζωής του. Το έργο αυτό αποτελεί μια εξαίρετη σπουδή στην τοπιογραφία – κάθε φύλλο και καλάμι έχουν σχεδιαστεί με καλλιτεχνική μαεστρία και η ίδια προσοχή έχει δοθεί και στις αντανακλάσεις του νερού.

Κίρκη η φθονερή, 1892, Αδελαΐδα, Art Gallery of South Australia

                  Ο Οδυσσέας και οι Σειρήνες, 1891, Μελβούρνη, National Gallery of Victoria

Η Κυρά του Σάλοτ, 1888, Λονδίνο, Τέιτ Μπρίταιν

Διογένης, 1882, Σύδνεϋ, Art Gallery of New South Wales

Ύλας και οι Νύμφες, 1896, Μάντσεστερ, Art Gallery

Ζωφραφική .Πέντε κορυφαίοι πίνακες με θέμα τη γέννηση του Χριστού.

           Γέννηση τη νύχτα από Geertgen Tot Sint Jans 

Γέννηση από  Giotto di Bondone,

Λεπτομέρεια από τον κύκλο των τοιχογραφιών Η ζωή και το πάθος του Χριστού

Η λατρεία των Mάγων από τον Albrecht Dürer

                            Η λατρεία των ποιμένων από τον Guido Reni 

                        Η λατρεία των ποιμένων από τον Ottavio Leoni, Caravaggio