Χορωδιακη Μουσική :Χορωδία Αγίου Βασιλείου Πειραιώς – «Τ’ αστέρι του βοριά», Μ.Χατζιδάκις

Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς. «Τ’ αστέρι του βοριά», Μάνος Χατζιδάκις (1925-1994). Εναρμόνιση: Διαμαντής. Διεύθυνση Χορωδίας: Πρόδρομος Δασιγένης.

Mo Li Hua)-Για το λουλουδι γιασεμί.,-Ενα απο τα πιο δημοφιλη λαικά τραγούδια στη Κίνα ..

.
Τι όμορφο λουλούδι γιασεμιού
Τι όμορφο λουλούδι γιασεμιού
,Με γλυκο άρωμα , όμορφο,  γεμάτο μπουμπούκια
Αρωματικά και λευκά, όλοι τα λατρεύουν ί
Επιτρέψτε μου να σας διαλέξω
Τρυφερά  με αλλους να σας μοιραστώ 
Γιασεμί λουλούδι, oh γιασεμί λουλούδι

Δώσε μου δυόσμο :Οδυσσέα .Ελυτη & .Μ.Θεοδωράκη.

Δώσε μου δυόσμο να μυρίσω, 
λουίζα και βασιλικό, 
μαζί μ’ αυτά να σε φιλήσω, 
και τι να πρωτοθυμηθώ

Τη βρύση με τα περιστέρια, 
των αρχαγγέλων το σπαθί, 
το περιβόλι με τ’ αστέρια, 
και το πηγάδι το βαθύ

Τις νύχτες που σε σεργιανούσα, 
στην άλλη άκρη τ’ ουρανού
και ν’ ανεβαίνεις σε θωρούσα, 
σαν αδελφή του αυγερινού

Μαρίνα πράσινο μου αστέρι
Μαρίνα φως του αυγερινού
Μαρίνα μου άγριο περιστέρι
και κρίνο του καλοκαιριού

Χορωδιακή Μουσική: Τι είναι η Έκταση φωνής ,

Ως έκταση φωνής εννοούμε το σύνολο, το εύρος των συχνοτήτων που μπορεί να παράγει το φωνητικό όργανο. Η πιο συνήθης χρήση και εφαρμογή του όρου “φωνητική έκταση” είναι στο τραγούδι. Και εκεί, όμως, η χρησιμότητα του όρου αυτού περιορίζεται κυρίως στην “ωφέλιμη φωνητική έκταση”, το σύνολο των συχνοτήτων, δηλαδή, που ο τραγουδιστής μπορεί να χρησιμοποιήσει ώστε να έχει το προσδοκόμενο αποτέλεσμα. Έτσι, όσον αφορά τους λυρικούς τραγουδιστές, των οποίων στόχος είναι, πέραν των άλλων, η φωνή, μη υποστηριζόμενη από τεχνικά μέσα (μικρόφωνο), να διαπεράσει ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο ορχηστρικό σύνολο, “ωφέλιμη έκταση φωνής” είναι οι συχνότητες αυτές που εκπληρώνουν το στόχο, ενώ σε άλλα είδη μουσικής, όπου είθισται η τεχνική υποστήριξη της φωνής, η “ωφέλιμη έκταση φωνής” αλλάζει, συμπεριλαμβάνοντας συχνότητες πιο χαμηλές και ασθενείς, ή πιο ψηλές και αχνές.
Έχοντας υπόψιν τη γενική κατηγοριοποίηση ανδρικών και γυναικείων φωνών, μπορούμε να ορίσουμε την έκτασή τους ως εξής:

• Υψίφωνος (soprano): Ντο 4-Ντο 6 (όπου Ντο 4 είναι το 4ο Ντο που συναντάμε στο πιάνο ξεκινώντας από αριστερά στο clavier)
• Μεσόφωνος (Mezzo-Soprano): Λα 3- Λα 5
• Οξύφωνος (Tenoro): Ντο 3-Ντο 5
• Μπάσσος (Basso): Μι 2- Μι 4

    Η παραπάνω εικόνα αφορά μια γενική κατηγοριοποίηση, και αυτό σημαίνει πως στην πράξη κάθε φωνή μπορεί να εκτείνεται σε χαμηλότερες ή υψηλότερες συχνότητες από τις ήδη δοσμένες.

    Υπάρχουν πολλά παραδείγματα χαρισματικών ανατομικά φωνών που η έκτασή τους ξεπερνάει κατά πολύ τις δυόμιση οκτάβες μιάς μέσης φωνής. Μια απ' αυτές ήταν και η πολύ γνωστή Yma Sumak, Περουβιανή soprano που έκανε μεγάλη επιτυχία τη δεκαετία του 1950. Η φωνή της είχε έκταση πάνω από 4 οκτάβες (κατ' άλλους μπορεί να έφτανε και τις 5), από το Σι 2 του βαρύτονου εώς το Ντο # 7, μια οκτάβα περίπου παραπάνω από μια μέση σοπράνο.

https://sites.google.com/site/odeiooperaedu/sizitiseis-music-education/ektasi-fonis

    Η υψηλότερη νότα η οποία ζητείται συχνά από λυρικούς τραγουδιστές, συγκεκριμένα από τις σοπράνο, είναι το Φα 6 (ή κόντρα-Φα στην τραγουδιστική ορολογία), που ακούγεται από τη “Βασίλισσα της Νύχτας” στην Όπερα του Mozart “Ο μαγεμένος αυλός”. Αντίθετα, η χαμηλότερη νότα στο κλασσικό ρεπερτόριο είναι η Ρε 2 που τραγουδάει ο Osmin στη όπερα, επίσης του Mozart, “Η Αρπαγή απ' το Σεράι”..
.

Τι είναι η χορωδία.;

Η χορωδία (λατ. chorus) είναι ένα μουσικό σύνολο   Η χορωδιακή μουσική, με τη σειρά της, είναι η μουσική που εκτελείται από ένα τέτοιο σύνολο. Ο όρος χορός αναφέρεται περισσότερο σε σχέση με το αρχαίο θέατρο καθώς και με τη βυζαντινή μουσική, έτσι μπορεί να γίνει λόγος για Βυζαντινό χορό και για χορικά αρχαίων δραμάτων.

Επικεφαλής μιας χορωδίας είναι ένας διευθυντής χορωδίας ή (ιδιαιτέρως στη Βυζαντινή μουσική) ένας χοράρχης. Η χορωδία αποτελείται συνήθως από τέσσερις ομάδες φωνών, καθεμιά από τις οποίες αντιστοιχεί στις τέσσερις βασικές (κατά έκταση) φωνές (σοπράνο, κοντράλτο, τενόρος και μπάσος), έτσι ώστε να μπορεί να εκτελεί κομμάτια με βάση την τετράφωνη αρμονία -κυρίαρχο στοιχείο της κλασικής μουσικής. Η τετράφωνη διάταξη δεν είναι η μοναδική, καθώς ένα μεγάλο μέρος της χορωδιακής μουσικής είναι γραμμένο για τρεις, πέντε, έξι κ.ο.κ. φωνές· δεν υπάρχει όριο στις φωνές κατά τις οποίες διαιρείται μια χορωδία, από τη στιγμή που τουλάχιστον ένας εκτελεστής διατίθεται για κάθε φωνητικό μέρος. Τρανά παραδείγματα εξαιρετικών τέτοιων περιπτώσεων είναι το 40φωνο μοτέτο του Τόμας Τάλις "Spem in alium", γραμμένο για οκτώ 5φωνες χορωδίες, καθώς και το "Stabat Mater" του Κρύστοφ Πεντερέτσκι, για τρεις 16φωνες χορωδίες, 48 φωνές εν συνόλω.

Μια χορωδία μπορεί να εκτελεί μουσική είτε με είτε χωρίς συνοδεία: στη δεύτερη περίπτωση χρησιμοποιούμε τον προσδιορισμό ασυνόδευτη (ή άνευ συνοδείας), ή τον διεθνή όρο (από τη λατινική γλώσσα) a cappella, που κατά λέξη σημαίνει στο παρεκκλήσι (δηλαδή ωσάν να εκτελείτο σε παρεκκλήσι, το οποίο λόγω μικρού συνήθως μεγέθους δεν διαθέτει εκκλησιαστικό όργανο, ή άλλη οργανική συνοδεία). Τα όργανα που χρησιμοποιούνται για τη συνοδεία ποικίλουν, από το όργανο, το πιάνο ή την κιθάρα, έως ένα μικρό οργανικό σύνολο, ή μια ολόκληρη ορχήστρα. Στη δοκιμή (ή πρόβα, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται) το πλεόν διαδεδομένο όργανο συνοδείας είναι το πιάνο και το όργανο, ακόμη κι αν το κομμάτι προς εκτέλεση είναι γραμμένο για άλλη οργανική συνοδεία, ή ακόμη κι αν είναι γραμμένο a cappella.