Γράφει ο Δημοσθένης Χατζηθεοδώρου
Η Άννα ανέβασε τις φτέρνες της στο
ξύλινο παγκάκι και πέρασε τα χέρια της γύρω από τα πόδια της. Σαν μια
προσπάθεια ν’ αγκαλιάσει τον εαυτό της .Το τσιγάρο στο δεξί της χέρι
έμοιαζε να έχει μεγάλη σημασία για αυτήν εκείνη τη στιγμή. Τράβηξε μια
θαρραλέα ρουφηξιά και το πέταξε στο υγρό τσιμέντο του λιμανιού. Ένα
καράβι είχε μόλις φύγει αφήνοντας ένα αχνό ασημένιο σύννεφο καπνού που
τώρα μπερδευόταν με τον καπνό από την τελευταία τζούρα του τσιγάρου.
Πρώτη φορά ο Αύγουστος έμοιαζε τόσο ψυχρός μήνας.
Δεν
θυμάται πότε ξέχασε να βρίσκει την ομορφιά γύρω της… πολλές φορές
σκέφτεται ότι μπορεί να συνέβη ερήμην της. Παλαιότερα θα της φαινόταν
αδιανόητο να προτιμάει να κοιτάει τα καλοκαιρινά πλοία που φεύγουν για
τα νησιά από το να τα ακολουθεί. Μα τώρα την καταβάλει ένα συναίσθημα
βαρύ, ένα φορτίο ασήκωτο που δεν μπορεί να φορτώσει σε κανένα πλοίο
χωρίς να το βουλιάξει μαζί της στον πάτο. Μοιάζει σχεδόν αδύνατο το να
προσπαθήσει να βρει τρόπους για να ξανακερδίσει λίγη από την παλιά της
ξενοιασιά, αθωότητα και αισιοδοξία. Λίγη από την παλιά της ελαφρότητα.
Όταν
ήταν μικρή της άρεσε να ψάχνει τους λόγους πίσω από κάθε κίνηση,
επιχειρηματολογούσε και διαφωνούσε με τέτοια πυγμή όταν υπερασπιζόταν
τις φιλελεύθερες ιδέες της που πολλοί της ‘λέγαν αστειευόμενοι ότι θα
γινόταν μια πολύ καλή δικηγόρος. Την ίδια στιγμή όμως εκείνη έσκαγε ένα
χαμόγελο που θα ζήλευαν ακόμη και οι ερωτευμένες και απαντούσε πως οι
δικηγόροι χρησιμοποιούν τις λέξεις για να μάχονται, εμένα μ’ αρέσει να
χορεύω μαζί τους. Κι έκανε μια φιγούρα που θύμιζε τις υποκλίσεις των
κλασικών χορευτριών.
Εκείνες
οι εποχές μοιάζουν πολύ μακρινές τώρα. Οι τελευταίες βδομάδες της είχαν
μαζέψει κάτω απ’ το φουστάνι τους όλες τις παρείσακτες μέρες του
χρόνου. Μια Δευτέρα ζαλισμένη από τη νόσο της Κυριακής… μια Τρίτη που
έμοιαζε με γκρινιάρα κόρη πλούσιου αστού, μια Τετάρτη ψεύτρα, μια Πέμπτη
που το μόνο που έκανε ήταν να ζηλεύει το «Π» της Παρασκευής κι από την
άλλη πλευρά μια Παρασκευή πνιγμένη στην ματαιοδοξία ,που ποτέ δεν
ένιωσε πραγματικά δυνατή για να αποφασίσει το οτιδήποτε καινούργιο.
